لطفا یک ایمیل صحیح وارد نمایید

پنهان رمز عبور وارد شده قابل قبول نیست.

بازیابی رمز عبور؟

فقط حرف و عدد قابل قبول است.

لطفا یک ایمیل صحیح وارد نمایید

پنهان رمز عبور وارد شده قابل قبول نیست.

جهت بازیابی گذرواژه خود لطفا پست الترونیک خود را وارد نمایید!

Error message here!

بازگشت به ورود

قوانین درج دیدگاه

  • - دیدگاه‌های نژادپرستانه و قومیتی قابل انتشار نیست.
  • - دیدگاه‌های حاوی توهین و افترا به ادیان، مذاهب و اشخاص قابل انتشار نیست.
  • - دیدگاه‌های مصداق هرزنامه و تبلیغات قابل انتشار نیست.
  • - دیدگاه‌های حاوی کلمات نامناسب و خلاف عرف قابل انتشار نیست.

اشتراک خبر در شبکه‌های اجتماعی

Close
دکتر سیدمحسن طباطبایی مزدآبادی

تارنمای دکتر سیدمحسن طباطبائی مزدآبادی

تارنمای دکتر سیدمحسن طباطبائی مزدآبادی

جامعه | ۳ روز قبل | کد خبر: ۷۰۵

تحقق «شفافیت» با هوشمندسازی شهر

شفافیت یکی از شاخصهای مهم حکمروایی خوب شهری است. از آنجا که شهروندان از تصمیمات مدیریت شهری تاثیر می پذیرند و ذینفع هستند، حق طبیعی آنهاست که بدانند این تصمیمات چگونه اتخاذ شده اند و چه فرایندی را طی کرده­ اند.

[ادامه] [مطلب کامل]

مدیریت شفاف شهری این فرصت را برای شهروندان فراهم می­کند تا تصویر دقیق­تری از آنچه که در شهر اتفاق می­افتد داشته باشند. آنها می­توانند عملکرد سازمانهای مدیریت شهری را واضح­ تر ببیند و ارزیابی کنند و مدیران شهری را وادار به پاسخگویی کند. هدف از شفافیت ارائه اطلاعات ضروری به مردم، افزایش مشارکتهای عمومی و الزام مدیران و تصمیم گیران به پاسخگویی است. سامانه شفافیت شهرداری تهران که از فروردین 97 آغاز به کار کرده گام نخست است اما تا رسیدن به وضع مطلوب در زمینه شفافیت راه طولانی باقی مانده است. در این سامانه مشخصات قراردادهای کلان شهرداری، لایحه بودجه، اطلاعات شهرسازی، اطلاعات محدودی راجع به مدیران و کارکنان شهرداری و اسامی دریافت کنندگان طرح ترافیک خبرنگاری بارگذاری شده است اما هنوز اطلاعات زیادی وجود دارد که باید به آن اضافه شود.

در گزارشی که موسسات JLL و LASALLE با عنوان شاخص شفافیت جهانی در زمینه مستغلات در سال 2018 ارائه کرده اند تهران در بین 158 کلانشهر دنیا در رتبه 132 در کنار شهرهایی مانند کراچی و آکرا و در سطح شفافیت پایین قرار دارد و همچنان شهرهایی مانند لندن سیدنی و سان فرانسیسکو در صدر قرار دارند و شهرهایی همچون کارکاس، طرابلس ، داکار و بغداد در قعر حضور دارند در این خصوص می توان گفت شفافیت فقط به معنای بارگذاری چند ردیف اطلاعات نیست بلکه شفافیت به یک بستر شفاف، روند و فرایند شفاف و خروجی شفاف وابسته است. این اطلاعاتی که بر روی سامانه شفافیت شهرداری تهران قرار داده شده است در حقیقت داده(Data) است و نه اطلاعات(information) صرف اینکه شهروند بداند قرارداد فلان پروژه چه مبلغی است است توان تحلیل به او نمی دهد چراکه به عنوان نمونه شهروند باید بداند واگذاری فلان پروژه در چه زمانی، بر چه اساسی و طی چه سازوکاری و با کدام مکانیسم قیمت گذاری به شخص حقیقی یا حقوقی مورد نظر واگذار شده است. صرف دانستن مبلغ قرارداد به معنای شفافیت نیست. در ارتباط با مدیران نیز وضع به همین منوال است زمانی می توانیم ادعا کنیم شفافیت وجود دارد که چارچوب انتخاب مدیران در معرض دید عموم قرار گیرد و ملاکهای انتخاب آنها و مسیری که برای برگزیده شدن آنها طی شده به طور شفاف ارائه شود. مبلغ حکم که فقط بخشی از دریافتی مدیران یا کارکنان است کمک چندانی به شفافیت به عنوان یکی از ارکان دموکراسی شهری نمی کند. در مورد بودجه نیز وضع به همین منوال است صرف بارگذاری کتاب بودجه سالانه اطلاعات کافی به شهروندان ارائه نمی‌کند 43 شرکت و سازمان زیرمجموعه تهران چه ارتباطی با تهران دارند؟ بودجه آنها چه مقدار است؟ چه کسی بر آنها نظارت می کند؟ حقوق و دستمزد در آنها چگونه محاسبه می‌شود میزان وابستگی آنها به شهرداری چقدر است و چندین و چند سوال دیگر که در سامانه شفافیت پاسخی برای آنها یافت نمی­شود.

موضوع مهم دیگر در شفافیت شهری و به اصطلاح شهرداری شیشه ای، مشارکت شهروندان در مدیریت شهر است به عبارتی باید راهی برای دریافت نقطه نظرات و پیشنهادات آنها بر روی جزئی ترین پروژه ها وجود داشته باشد فقط ارائه اطلاعات به شهروندان مهم نیست بلکه گرفتن اطلاعات از آنها نیز سهم مهمی در شفافیت شهری دارد. موضوع دیگر در این خصوص که قابل ذکر است اطلاع رسانی در خصوص سامانه شفافیت است به عبارت روشنتر شفافیت شهری علاوه بر یک وبسایت باید از طریق مراکز علمی و تحقیقاتی، توزیع بروشور، راه انداختن کمپین، رسانه های ارتباط جمعی، فضای مجازی و شبکه های اجتماعی و همه ابزارهای بحث و گفتگو انجام شده و نهادینه شود به نظر می رسد شهرداری تهران در زمینه گفتمان سازی از شفافیت نیز تاکنون فقط گامهای ابتدایی را برداشته است چرا که بسیاری از شهروندان ممکن است در جریان وبسایت سامانه شفافیت نباشند و باید به طرق مختلف آنها را از این سامانه و کارگرد آن آگاه ساخت.

در پایان باید گفت آنچه که شفافیت شهری را بیشتر ممکن می کند تکنولوژی و فناوریهای اطلاعات و ارتباطات است هرچه شهر به سمت هوشمندتر شدن پیش برود و زیرساختهای شهر هوشمند آماده شود شفافیت نیز امکان تحقق بیشتری پیدا می کند. با این تفاسیر به نظر می رسد شهرداری تهران باید ظرفیتهای خود را برای ارتقاء شفافیت بالاتر ببرد که در آن صورت اعتماد عمومی و مشارکت شهروندی را در پی خواهد داشت.

 منبع : شهرنوشت
تاریخ انتشار : 1398/05/01

[مخفی] [مطلب کامل]
می‌پسندم دیدگاه اشتراک
Avatar Image

    تارنمای دکتر سیدمحسن طباطبائی مزدآبادی

    جامعه | ۱۶ روز قبل | کد خبر: ۷۰۴

    ابعاد شش‌گانه شهر هوشمند

    کلانشهر تهران چند سالی است حرکت به سمت هوشمند شدن را در دستور کار خود قرار داده است. این حرکت هم در طرحها و برنامه های کلان شهر به چشم می خورد و هم در راهبردها و سیاستهای اجرایی وجود دارد.

    [ادامه] [مطلب کامل]

    در برنامه پنج ساله سوم شهر تهران مصوب 30/10/97 شورای اسلامی شهر تهران که در11 فصل تنظیم و ارائه شده است، فصل سوم به موضوع مهم نوآوری و هوشمندسازی اختصاص داده شده است. علاوه بر آن برگزاری کنفرانسها و همایشهای متعدد با محوریت تهران هوشمند نیز در راستای گفتمان سازی و نهادینه کردن مفهوم و مبانی شهر هوشمند گامهای مهم دیگری بوده اند. از منظر عملیاتی نیز تاکنون اقداماتی عمدتاً در حوزه هوشمندسازی حمل و نقل مانند مراکز کنترل ترافیک، تردد شمارها، سامانه پرداخت الکترونیک کرایه تاکسی، کارت بلیطهای یکپارچه کال سنتر و ...انجام گرفته است.

     اما برای تحقق شهر هوشمند به معنای واقعی کلمه و منطبق بر آنچه که در تجارب سایر کشورها دیده می شود راه درازی پیش رو قرار دارد و نگاه تک بعدی و صرفاً مبتنی بر حمل و نقل شهری غفلت از اصل موضوع شهر هوشمند است. باید یادآوری کرد که شهر هوشمند یک سیستم به هم پیوسته بوده و دارای ابعاد شش گانه اقتصاد هوشمند، پویایی و تحرک هوشمند، محیط زیست هوشمند، حکمرانی و مدیریت هوشمند، مردم هوشمند و زندگی هوشمند است که هر کدام از این ابعاد نیز دارای مولفه ها، ویژگی­ها و مشخصه­های مهمی هستند. این ابعاد نشان می دهد چنانچه شهری بخواهد در مسیر هوشمندسازی موفق باشد بایستی در همه این ابعاد تلاش کرده و رو به جلو حرکت کرده باشد که به نظر می رسد در خصوص تهران این امر محقق نشده است.

    ابعاد مذکور در واقع ستونهای شهر هوشمند هستند و باید با آنها یکسان برخورد شود و چنانچه یک بعد از آنها نادیده گرفته شود اصولا شهر هوشمند شکل نمی گیرد چرا که به عنوان مثال هوشمند کردن حمل و نقل برای مردمی که به آن آگاهی نداشته باشند و یا مدیریتی که بر آن مسلط نباشد راه به جایی نخواهد برد. و یا در زمینه اقتصاد شهر هوشمند، چنین شهری DNA اقتصادی خود را کاملا شناخته و درک می کند. اقتصاد شهر هوشمند باید بر مبنای نوآوری و خلاقیت باشد که با حمایت دانشگاهها و مراکز علمی و با تکیه بر دستاوردهای آنها بر لبه های دانش حرکت می کند، این شهر به ایده های نو خوش آمد می گوید ، چراغ کارآفرینی در آن همواره روشن است و فرصتهای متنوع اقتصادی را پیش پای شهروندان قرار می دهد.

    در حقیقت شهری مبتنی بر اقتصاد هوشمند، محلی می اندیشد منطقه ای عمل می کند و جهانی رقابت می کند. در خصوص تحرک و پویایی هوشمند، شهری هوشمند شهری پرجنب و جوش و نه صرفاً شلوغ است که بر روی پیاده روی و دوچرخه سواری تمرکز دارد به نحوی که شهروندان از مسیر لذت ببرند و نه فقط به فکر انتهای مسیر و مقصد باشند. در این شهر کودکان، سالمندان، معلولان و ... هرکدام دارای مسیر تحرک خود هستند و جایگاه آنها در برنامه ریزی و سیاستگذاری محترم شمرده می شود.

    در بعد زیست محیطی یک شهر هوشمند شهری سبز است که ریشه در محیط طبیعی خود دارد. از تنوع زیستی خود حمایت و محافظت می کند و میراث اکولوژیک و منابع طبیعی خود را تاراج نمی کند. در زمینه زندگی هوشمند یک شهر هوشمند دارای کیفیت زندگی بالا ارزشهای مشترک و ایمنی و امنیت است.

    در عصر اینترنت اشیاء مشخصاً امنیت هوشمند موضوعی بسیار مهم است. نمی توان از تکنولوژیها و فناوری ارتباطات و اطلاعات استفاده کرد اما از خطرات آن غافل ماند. این امر در دنیا نیز محل بحث و چالش است. می توان گفت شهرهای هوشمند عرصه یک رقص دیجیتال توسط داده ها و اطلاعات و حسگرها هستند اما این رقص خیلی زود می تواند به تراژدی تبدیل شود. در ابتدای سال 2018 شرکت IBM  از طریق برنامه تست امنیتی( ایکی فورس رد) بیش از 17مورد آسیب پذیری را در سنسورهای شهرهای هوشمند گزارش کرد. به گفته یکی از کارشناسان IBM هرگونه آسیب پذیری حسگرها اجازه ورود و دستکاری داده ها را هکرها خواهد داد و مهم است که بخاطر بسپاریم که حتی یک هشدار اشتباه توسط یک سنسور چگونه می تواند وحشت عمومی را در یک شهر در پی داشته باشد. به عنوان نمونه هکرها می توانند با ورود به مرکز داده های کنترل ترافیک و زیرساختها و اطلاعات آن و دستکاری این داده ها و دادن اطلاعات اشتباه همزمان تمام شهر را به ترافیکی گسترده دچار کنند و مسیرهای اصلی و کلیدی شهر را مسدود کنند. ارسال گزارشهای نادرست برای شهروندان مبنی بر قطع شدن آب، در پیش بودن طوفان، محتمل بودن زلزله و دستکاری دیگر علائم هشدار دهنده مخاطرات، می تواند باعث اخلال در نظم عمومی شهر شده و خسارات جبران ناپذیری را به بار آورد.

    امروزه بسیاری از شهرهای هوشمند شهروندان خود را به آنلاین بودن ترغیب می کنند، بسیاری از مراکز و سازمانها و شرکتها کارمندان خود را داشتن حساب در شبکه های اجتماعی تشویق و حتی اجبار می کنند اما کمتر چیزی در مورد امنیت این فضاها به آنها آموزش داده می شود. خطر اینکه کاربران تنظیمات مربوط به حریم خصوصی و امنیت اطلاعات را نادیده بگیرند ضریب توفیق کلاهبرداران و هکرها و سارقان سایبری را افزایش می دهد. ذکر این مثال برای تاکید بر اهمیت این موضوع است که زمانیکه از هوشمند سازی صحبت می کنید باید بر همه ابعاد آن اشراف داشته باشیم. 

    یکی دیگر از ابعاد مهم شهر هوشمند مدیریت هوشمند شهری است واقعیت این است که شهرهای هوشمند به مدیریت هوشمند نیاز دارند. مدیریتی که شفاف، مسئولیت پذیر و پاسخگو باشد. مدیریت شهری قرن بیستمی، در حالیکه شهروندان ابزارهای قرن بیست­ و­ یکمی از جمله دسترسی فزاینده به اینترنت، تلفن­های همراه هوشمند و رسانه­ های اجتماعی را در اختیار دارند، ناکارآمد خواهد بود. حکمروایی شهری هوشمند، از طریق اصلاح روشهای مدیریت، اشتراک­ گذاری اطلاعات جهت دسترسی شهروندان،(به عنوان مثال در شهر شیکاگو بیش از850 و در نیویورک بیش 1306 پایگاه داده و اطلاعات بصورت باز و قابل دسترسی وجود دارد) تعامل با شهروندان و دخالت دادن آنها در تصمیم­ سازی و تصمیم­ گیری، به ایفای نقش می­پردازد.

    یکی از وظایف مدیریت شهری فراهم کردن زیرساختها و قابلیت­های استفاده از تکنولوژی ارتباطات و فناوری اطلاعات است. فرایند پیاده ­سازی زیرساخت­های تکنولوژیکی همواره ممکن است تحت تأثیر برخی چالش­ها و نگرانی­ها، دچار وقفه و حتی توقف شود که مدیریت شهری می­بایست آمادگی عبور از این موانع را داشته باشد. با این تفاسیر به نظر می رسد هوشمند سازی شهری که سه تا چهار دهه قدمت دارد و مشخصه آن امروزه نه تردد شمار بزرگراهها بلکه IOT است در کلانشهر تهران تا حدودی ساده و تک بعدی نگریسته شده و بایستی مورد بازنگری و جدیت بیشتری قرار گیرد.

     منبع : شهرنوشت
    تاریخ انتشار : 1398/06/12

    [مخفی] [مطلب کامل]
    می‌پسندم دیدگاه اشتراک
    Avatar Image

      تارنمای دکتر سیدمحسن طباطبائی مزدآبادی

      جامعه | ۳ ماه قبل | کد خبر: ۷۰۰

      حیات شبانه، چیستی و چرایی

      طرح برنامه‌ریزی و بسترسازی احیای زیست شبانه که توسط شورای شهر تهران و در صدوبیست‌ودومین جلسه این شورا تصویب شد این روزها به عرصه‌ای برای بحث و سوء‌تفاهم تبدیل شده و موافقان و مخالفانی پیدا کرده است.

      [ادامه] [مطلب کامل]

      در این خصوص باید عنوان کرد واژه حیات شبانه یا زیست شبانه به‌طور معمول به فعالیت‌های اجتماعی در فضاهای تجاری شهری اشاره دارد. حیات شبانه موضوع جدیدی نیست بلکه در شهرهای اروپا سابقه آن به قرن هجدهم برمی‌گردد. در حقیقت زیست شبانه همزاد افزایش شهرنشینی و شهرگرایی است. در قرن هجدهم با روشن شدن معابر شهری توسط چراغ‌های گازی، خود همین روشنایی به یک جاذبه تبدیل شد و بسیاری از عکاسان برای عکس گرفتن از خیابان‌های نورانی در شب به این مکان‌ها می‌رفتند. متعاقب این موضوع کم‌کم رستوران‌ها، مراکز تفریحات شبانه و سالن‌های پذیرایی نیز در شب باز شدند و نیروی پلیس حرفه‌ای جایگزین نگهبانان سنتی شبانه شد و نور با ایمنی پیوند خورد.

      کتابخانه‌های عمومی فعال شدند و جلسات اخلاقی شبانه در کلیساها برقرار شد. روشنایی الکتریکی در اواخر قرن نوزدهم نقطه عطف دیگری در حیات شبانه شهرهای غربی است. کاهش تدریجی ساعات کار و افزایش درآمد نیز باعث گسترش زندگی شبانه شد و اوقات فراغت اندک‌اندک جای خود را در زندگی شهری باز کرد. قرن بیستم تا چنددهه انتهایی این قرن تحت‌تأثیر اتفاقات سیاسی و اجتماعی حیات شبانه دچار افول شد. افزایش جرم در دهه‌های ۱۹۶۰و ۱۹۷۰موجب کاهش زیست شبانه، به‌خصوص در شهرهای آمریکا شد، شورش‌های شهری به ترس از فضاهای عمومی انجامید و کسب‌وکارهای شبانه بسته شدند.

      اما از اواخر قرن بیستم به این سو شهرها، به‌ویژه تحت‌تأثیر پارادایم توسعه پایدار به‌طور فزاینده‌ای زیست شبانه را تبلیغ می‌کنند و هدف اصلی تقویت مناطق تجاری و تشویق احساس هیجان شهری است و اینک زیست شبانه به‌عنوان جزو مهمی از زندگی اقتصادی شهر به‌شمار می‌رود. همانطور که اشاره شد شهرها امروزه برای زیست شبانه برنامه‌ریزی و سرمایه‌گذاری می‌کنند.

      نیویورک هویت خود را با عنوان شهری که هرگز نمی‌خوابد تعریف کرده است و زیست شبانه یک پیشران مهم اقتصادی و فرهنگی برای نیویورک است و ۲۵هزار مؤسسه و بنگاه و بنا در سراسر شهر شبانه فعال هستند. صنعت زیست شبانه نیویورک ۲۹۹هزار شغل ایجاد کرده و بیش از ۱۹میلیارد دلار عایدی مستقیم اقتصادی داشته است و فقط در سال ۲۰۱۶ بیش از ۶۹۰میلیون دلار مالیات و عوارض نصیب شهر نیویورک کرده است.

      همچنین لندن شهری است که زندگی در آن تازه بعد از تاریک شدن هوا آغاز می‌شود و ارزش اقتصاد شبانه این شهر سالانه بیش از ۲۶میلیارد یورو است و از هر ۸نفر شاغل در لندن یک نفر مربوط به این بخش است، اما همچنان تلاش می‌کند و بر این باورند که هنوز جا برای رشد و پیشرفت باقی مانده است. برلین نیز که به عنوان یک کلانشهر پرجنب و جوش و خلاق شهرت دارد بخشی از این شهرت خود را مرهون تاریخ طولانی و فرهنگ زندگی شبانه این شهر است.

      در مجموع محدودیت‌هایی مانند دمای بالای روز، آلودگی فضاهای شهری و ترافیک ناشی از کار و فعالیت در روزها باعث شده است تمرکز روی شب‌ها بیشتر شود. اساس مفهوم «شهر شب» انباشتگی و تراکم فعالیت‌های شبانه است که نوعی پویایی را در شهر ایجاد کرده و در جهت افزایش رونق اقتصاد شهرها به کار می‌رود. از مزایای شهر شب می‌توان به ایجاد فرصت‌های شغلی جدید، ارتقای اقتصاد محلی و گشودن پنجره‌ای برای واکاوی اقتصاد شهر اشاره کرد. همچنین گردشگری شبانه کیفیت زمان فعالیت افراد را افزایش داده و سلامت اجتماعی را ارتقا می‌بخشد.

      اکوسیستم حیات شبانه شامل کارکردن شبانه، لذت‌بردن از شب و مدیریت زیست شبانه است و شامل بخش‌ها و زیرمجموعه‌های مختلفی است که باید مورد واکاوی قرار گیرند. این زیرمجموعه‌ها شامل خدمات مواد غذایی و خوراکی (رستوران‌ها، کافی‌شاپ‌ها و...) خدمات هنری شامل گالری‌ها، فستیوال‌ها، نمایشگاه‌ها، موزه‌ها، تئاترها، سالن‌های سینما، سالن‌های موسیقی، کنسرت و... می‌شود که بخش مهمی از اقتصاد زیست شبانه را شامل می‌شوند و در شهری مانند نیویورک این بخش به‌تنهایی سالانه بیش از یک میلیارد دلار خروجی اقتصادی داشته است.

      زیرمجموعه دیگر، سالن‌های بازی و سرگرمی هستند که فضاهای مفرح فرهنگی و عملکردی با عنوان «خودتان انجام دهید» را شامل می‌شوند که شهروندان در آن مبادرت به انجام کاری مانند نقاشی‌کشیدن، طراحی، قصه‌گویی، نقالی، پانتومیم، صنایع‌دستی و... می‌کنند. زیرمجموعه دیگر، بخش ورزش است که فضاهای ورزش خانوادگی مانند کوچه‌های بولینگ، فضای بازی کودکان، ورزش‌های گروهی، بیلیارد و... است و به‌طور کلی تنها یک یا ۲ زیرمجموعه دیگر در فضای حیات شبانه در شهرهای غربی وجود دارد که با مبانی دینی و فرهنگی ما سازگار نیست و بنابراین بخش اعظمی از این صنعت قابلیت پیاده‌سازی‌ در شهرهای کشور ما را دارد.

      ناگفته پیداست که برنامه‌ریزی و اجرای این طرح نیازمند هم‌افزایی نهادهای مختلفی ازجمله نهادهای نظامی و امنیتی است. مجوزهای قانونی باید برای آن گرفته شود و دارای پیوست‌های ایمنی، زیست‌محیطی، فرهنگی و کالبدی باشد. ارگان‌ها و سازمان‌هایی که با حیات شبانه شهر درگیر هستند هرکدام از دریچه و نگاه خود با مسائل، مشکلات، تنگناها و فرصت‌ها آشنایی دارند و هرکدام راه‌حل‌های خاص خود را دارند. آنها همچنین دارای شیوه‌های خاص گردآوری داده‌ها و تجزیه و تحلیل اطلاعات خاص خود هستند. به اشتراک‌گذاری این داده‌ها و اطلاعات ارزش آنها را بالا می‌برد و به توفیق کلی برنامه می‌انجامد.

      عنوان شهردار شب که برخی از شهرها آن را به کار برده‌اند ناظر بر هم‌افزایی، مدیریت هماهنگی و پاسخگویی مدیریت شهری درخصوص حیات شبانه است که این فرد به‌عنوان نقطه کانونی تمام فعالیت‌ها عمل می‌کند و به تمام جوانب اقتصاد شبانه شهر پاسخگوست. با این تفاسیر به‌نظر می‌رسد بسیاری از نگرانی‌ها در مورد زیست شبانه در کلانشهر تهران و دیگر کلانشهرهای کشور ناشی از عدم‌شناخت و اشراف بر ابعاد موضوع باشد. شهر مشهد مقدس به‌واسطه بارگاه نورانی امام‌رضا(ع) نوعی از زیست شبانه با رویکرد مذهبی و فرهنگی را به نمایش می‌گذارد که می‌تواند الگویی مناسب برای دیگر کلانشهرهای کشور باشد. زیست شبانه هیچ‌گاه به مفهوم ابتذال و پشت پا زدن به شئونات و چارچوب‌های فرهنگی، عقیدتی و مذهبی شهروندان نیست بلکه به مرور می‌تواند احیاگر و تقویت‌کننده این باورها باشد.

       

      منبع : روزنامه همشهری
      تاریخ انتشار : 1398/04/06

      [مخفی] [مطلب کامل]
      می‌پسندم دیدگاه اشتراک
      Avatar Image

        تارنمای دکتر سیدمحسن طباطبائی مزدآبادی

        جامعه | ۴ ماه قبل | کد خبر: ۶۹۷

        تجمل و اسراف جانشین صرفه‌جویی و قناعت

        سید محسن طباطبایی مزدآبادی، دبیر انجمن علمی اقتصاد شهری هم چگونگی مصرف موادغذایی را در کشور اسفبار می‌داند و تصریح می‌کند: سالانه بیش از یک پنجم کل تولیدات ۱۲۰ میلیون تنی محصولات کشاورزی هدر می‌رود.

        [ادامه] [مطلب کامل]

        وی با اشاره به اینکه بخش زیادی از دورریز موادغذایی مربوط به غذای رستوران‌ها و تالارهای پذیرایی است که متأسفانه در برخی موارد به نماد تجمل‌گرایی تبدیل شده‌اند، رشته بخش مهم دیگری از دورریز و اسراف را هم به مدرن نبودن صنایع تبدیلی بسته‌بندی و فراوری در کشور گره می‌زند.

        در عین حال طباطبایی ریشه بالا بودن میزان ضایعات مواد غذایی را در وهله نخست در فرهنگ جامعه می‌داند و می‌گوید: با اینکه دین مبین اسلام اسراف را زشت و نکوهیده شمرده و مسلمانان را از آن بر حذر داشته، اما متأسفانه تجمل و اسراف جانشین صرفه‌جویی و قناعت شده است. عامل دوم هم به نبود ارتباط مناسب بین تولید و توزیع و مصرف موادغذایی بر می‌گردد؛ یعنی این ارتباط معیوب سبب می‌شود بسیاری از موادغذایی از چرخه مصرف خارج شوند.

        • چه کنیم؟

        در برخی از کشورها که میزان دورریز موادغذایی در آن‌ها بالاست، سازو کارهای مختلفی برای مقابله با این موضوع پیشبینی شده است.

        برای مثال برخی از رستوران‌های چین فروش غذای نیم پرس را آغاز کرده‌اند و غذا را در ظرف‌هایی به اندازه‌های مختلف برای مشتریان خود آماده می‌کنند تا از اسراف غذا جلوگیری شود. در ضیافت‌های دولتی و اداری استرالیا نیز غذاها پرسی برای هر نفر آماده می‌شود و هر نفر پس از تمام کردن غذای خود می‌تواند غذای دیگری سفارش بدهد.

        رستوران‌های کره جنوبی هم بر حسب تعداد مشتریان غذا را آماده می‌کنند. بسیاری از رستوران‌ها سه نوع ظرف غذا در اندازه مختلف آماده می‌کنند و مشتریان بر اساس نیاز خود غذا سفارش می‌دهند.

        اما آلمان کشوری است که در این زمینه سختگیرانه‌ترین قانون را دارد. در این کشور اگر کسی در رستوران به نمونه اسراف غذا برخورد کند، می‌تواند به نهادهای مربوط گزارش دهد و در این صورت مأموران می‌توانند آن فرد را جریمه کنند.

        در کشور ما نیز پس از تأکید بسیار بر ضرورت تحقق اقتصاد مقاومتی، عده‌ای ارائه غذای نیم پرس را در برخی از شهرها تجربه کردند. برای مثال می‌توان به تجربه چند رستوران در اصفهان و یا یکی دو مرکز دانشگاهی چون دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و دانشگاه علوم پزشکی شیراز اشاره کرد.

        اما سید محسن طباطبایی مزدآبادی، دبیر انجمن علمی اقتصاد شهری در خصوص مقابله با این موضوع ترجیح می‌دهد راهکار فرهنگ سازی و الگوسازی را پیشنهاد کند. او معتقد است این کار را می‌توان در درون یک چارچوب مدون با مکانیسم‌های تشویقی و تنبیهی انجام داد.

        طباطبایی اضافه می‌کند: راهکار دیگر، مدرن کردن فرایند تولید و عرضه موادغذایی است. وجود صنایع تبدیلی ضمن اینکه به ایجاد اشتغال می‌انجامد از هدررفت بسیاری از محصولات کشاورزی باغی و دامی جلوگیری می‌کند. ایجاد شبکه توزیع مدرن، صنعت بسته‌بندی پیشرفته و... همگی می‌توانند در این زمینه مفید واقع شوند.

        منبع : روزنامه قدس
        تاریخ انتشار : 1398/03/01

        [مخفی] [مطلب کامل]
        می‌پسندم دیدگاه اشتراک
        Avatar Image

          تارنمای دکتر سیدمحسن طباطبائی مزدآبادی

          جامعه | ۱۳ سال قبل | کد خبر: ۶۷۴

          راه دور زدن تـرافیک اول مهر

          افزایش ۳۰ تا ۴۰ درصدی ترافیک، ارمغان هرساله مهر برای پایتخت ایران است؛ شهری که بیش از ۴ برابر ظرفیت واقعی، پذیرای خودروها شده است! تهران بیش از ۴ میلیون خودرو و ۲…

          [ادامه] [مطلب کامل]

          افزایش ۳۰ تا ۴۰ درصدی ترافیک، ارمغان هرساله مهر برای پایتخت ایران است؛ شهری که بیش از ۴ برابر ظرفیت واقعی، پذیرای خودروها شده است! تهران بیش از ۴ میلیون خودرو و ۲ میلیون موتورسیکلت دارد که روزانه حدود ۱۷ میلیون سفر درون شهری ثبت می کنند. براساس آمار رسمی، هر سال با آغاز مهر و شروع سال تحصیلی، میزان سفرهای درون شهری پایتخت به بیش از ۲۰ میلیون سفر می رسد.
          به گزارش صمت، ترافیک مهر، به ویژه در نخستین روزهای آغاز سال تحصیلی، هر سال با راهکارهای مشخصی از سوی دست اندرکاران نظارت و کنترل ترافیک پایتخت روبه رو می شود.
          اعمال محدودیت موقت در تردد وانت بارها و کامیونت های توزیع کالا از جمله این راهکارهاست که امسال نیز قرار است در دو هفته آغازین مهر از سوی پلیس به کار بسته شود.
          آنطور که سردار محمدرضا مهماندار، رییس پلیس راهنمایی و رانندگی تهران بزرگ گفته، با مصوبه شورای ترافیک شهر تهران از اول تا ۱۱ مهر، از ساعت ۶ تا ۹ صبح، کامیونت ها و وانت بارهای توزیع کالا اجازه تردد در معابر سطح شهر تهران را نخواهند داشت. این ممنوعیت تا ۱۱ مهر به جز پنجشنبه و جمعه ها برقرار خواهد بود.
          علاوه بر ممنوعیت تردد کامیونتها و وانت بارهای توزیع کالا در ساعت های اوج ترافیک صبحگاهی، راهکارهای دیگری نیز از سوی مدیریت شهری برای کنترل ترافیک نخستین روزهای مهر اعمال شده است؛ به عنوان مثال سال گذشته شاهد شناورسازی ساعت آغاز کار کارمندان دولت بودیم و براساس مصوبه هیات وزیران، در هفته نخست مهر، کارمندان اجازه پیدا کردند در هر ساعتی پیش از ساعت ۹ صبح در محل کار حاضر شوند؛ بدون اینکه تاخیری برای آنها در نظر گرفته شود.
          درباره تاثیر اجرای این مصوبه که امسال نیز قرار است به کار گرفته شود، روایت های متفاوتی وجود دارد؛ پلیس اعلام کرد این اقدام تاثیر چندانی در کاهش ترافیک نداشته و شهرداری از کاهش نسبی ازدحام در معابر در اثر اجرای این مصوبه سخن گفت.
          -راه حل های پایدارتر برای کاهش ترافیک
          راهکارهای مدیریت شهری تهران برای کاهش ترافیک نخستین روزهای آغاز سال تحصیلی، چه موثر باشد چه نه؛ رفته رفته در حال تبدیل شدن به اقدامهایی تکراری و در نگاهی بدبینانه، بیانگر آن است که این نهاد از به کار بستن راهکارهای موثرتر و دائمی، ناامید شده است. حال این پرسش مطرح میشود که آیا می توان راهکارهای موثرتری در این زمینه به کار بست؟
          سید محسن طباطبایی مزدآبادی، دبیر کل انجمن علمی اقتصاد شهری ایران در پاسخ به این پرسش صمت اظهار کرد: راهکارهایی مانند تغییر ساعت شروع کار اداره ها بیشتر نقش مسکن مقطعی را داشته و چندان هم موثر نبوده است.
          وی ادامه داد: به نظر می رسد راه حل های پایدارتری نیز در این زمینه وجود داشته باشد که یکی از مهم ترین آنها، ترویج فرهنگ استفاده از حمل ونقل عمومی است. در این راستا شهرداری هم باید ظرفیت ناوگان حمل ونقل عمومی را به ویژه در فصل پاییز افزایش دهد و هم از ساز کارهای تشویقی مانند پایین آوردن بهای بلیت استفاده کند.
          -اهمیت آموزش های ترافیکی
          دبیر کل انجمن علمی اقتصاد شهری ایران با بیان اینکه موضوع مهم دیگر در این زمینه، آموزش های ترافیکی است، گفت: آموزش ترافیک و ایمنی ترافیک باید به کودکان و نیز به پدر و مادرها داده شود. امروز چرخه باطل و معیوبی در زمینه ترافیک و کودکان وجود دارد؛ به گونه ای که پدر و مادرها احساس می کنند خیابان ها به اندازه کافی امن نیستند تا فرزندان شان پیاده یا با دوچرخه به مدرسه بروند؛ بنابراین آنها را با خودرو شخصی به مدرسه می برند و نتیجه این کار، شلوغ تر شدن خیابان ها و پایین آمدن ایمنی ترافیک است.
          به دنبال این موضوع باز هم کودکان کمتری ترجیح میدهند پیاده یا با دوچرخه به مدرسه بروند و در نتیجه بر ترافیک افزوده می شود.
          طباطبایی مزدآبادی افزود: برای حل این معضل باید آموزش های ایمنی ترافیک چه به طور غیررسمی و چه به عنوان واحد درسی، به کودکان و پدر و مادرها داده شود. این کارشناس حمل ونقل شهری با بیان اینکه بسیاری از کشورهای پیشرفته جهان با استفاده از آموزشهای ایمنی ترافیک، مشکلات ترافیک را حل کرده اند، اضافه کرد: این آموزش ها از سوی سازمانهای مردم نهاد و بخش خصوصی ارائه می شود.
          -لزوم اصلاح رفتار ترافیکی
          دبیر کل انجمن علمی اقتصاد شهری ایران با تاکید بر اینکه اصلاح رفتار و فرهنگ ترافیکی، راه حل بهتر و پایدارتری برای روبه رو شدن با ترافیک شهر تهران، به ویژه در ابتدای سال تحصیلی به نظر می رسد، گفت: در این زمینه باید دانش آموزان را تشویق کنیم با روش هایی مانند پیاده روی، استفاده از دوچرخه یا اسکوتر و استفاده از حمل ونقل عمومی، خود را به مدرسه برسانند. همچنین مدارس باید طرح و نقشه تردد و حمل ونقل ویژه خود را داشته باشند. به گفته وی، مدارس باید امن ترین و خلوت ترین مسیرها را با استفاده از نقشه ها و نرم افزارهای مکان یاب انتخاب و به دانش آموزان معرفی کنند.
          طباطبایی مزدآبادی معتقد است برای کاهش ترافیک شهر در ابتدای سال تحصیلی و به طورکلی ترافیک مربوط به رفت و آمد دانش آموزان و ترافیک شهر دانشجویان در طول سال تحصیلی، باید طرح جامع در ابتدای تردد دانش آموزان در شهر تدوین شود؛ این طرح می تواند با مشارکت و هم افزایی مدیران و کارکنان مدارس، همسایگان، پدرومادرها و دانش آموزان و به طور کلی تنظیم شود. او در این زمینه توضیح داد: طرح یادشده ترافیک مربوط باید مسائلی مانند مکان یابی مدارس و موقعیت آنها، به رفت و آمد ساعت کار مدارس برای پایه های تحصیلی گوناگون، دانش آموزان تعداد دانش آموزان هر پایه، نقاط دسترسی به مدرسه هم به صورت پیاده و هم سواره، وضعیت و فاصله منزل مسکونی دانش آموزان تا مدرسه، وضعیت تردد در طول سال اتوبوس ها و سرویس های مدارس، مکان های پیاده و تحصیلی، باید سوارشدن دانش آموزان و تعداد و موقعیت کارکنان، معلمان و مدیران مدارس را در خود داشته باشد. مشخص کردن مسیرهای پیاده و تشویق پیاده روی و دوچرخه سواری و اعمال محدودیت ترافیکی در اطراف مدارس، از دیگر الزام های این طرح است.

          منبع : روزنامه صمت
          تاریخ انتشار : 1397/06/22
          شماره روزنامه: 1138

          [مخفی] [مطلب کامل]
          می‌پسندم (1) دیدگاه اشتراک
          Avatar Image

            تارنمای دکتر سیدمحسن طباطبائی مزدآبادی

            جامعه | ۱۳ سال قبل | کد خبر: ۶۷۰

            حاشیه نشینی در شهرها تا سال ۲۰۵۰ دو برابر می شود

            براساس اعلام سازمان ملل، جمعیت آلونک نشینی و حاشیه نشینی در شهرها تا سال ۲۰۵۰ دوبرابر می شود.

            [ادامه] [مطلب کامل]

            دبیرکل انجمن علمی اقتصاد شهری ایران گفت: براساس اعلام سازمان ملل، جمعیت آلونک نشینی و حاشیه نشینی در شهرها تا سال ۲۰۵۰ دوبرابر می شود.

            به گزارش خبرگزاری مهر، سید محسن طباطبایی مزدآبادی در نشست تخصصی رسانه و اقتصاد مقاومتی با عنوان ستاد مردمی اقتصاد و رسانه که از سوی انجمن علمی اقتصاد شهری ایران در فرهنگسرای رسانه برگزار شد اظهار داشت: تمامی پیش بینی ها حاکی از افزایش جمعیت شهرنشین در آینده است و برنامه ریزان و تصمیم سازان شهری باید خود را مهیای این مهم کنند که در آینده نزدیک با شهرهای متراکم تر و پرجمعیت تری رو به رو خواهد شد.

            وی ادامه داد: از طرفی دیگر سازمان ملل از گسترش دو برابری آلونک نشینی و حاشیه نشینی در شهرها تا سال ۲۰۵۰ خبر می دهد و این امر اهمیت این موضوع را دو چندان می کند چرا که برنامه ریزی شهری آینده باید صدای تمامی اقشار شهر نشین را بشنود.
            دبیرکل انجمن علمی اقتصاد شهری با بیان اینکه در هر شهر بیش از ۵۰ درصد مساحت آن به مسکن و ساختمانهای‌ مسکونی اختصاص می‌یابد ادامه داد: فضاهای مسکونی از نظر وسعت و اهمیت، بیشتر از دیگر کاربریها مانند کاربریهای تجاری، فضای سبز و فضای ارتباطی در حیات شهری ایفای‌ نقش می‌کنند.

            وی با بیان اینکه مسکن به طور کلی بین ۳۵ تا ۴۰ درصد مخارج خانوار را به خود اختصاص می دهد و حدود ۱۵ درصد کل اشتغال کشور در بخش مسکن است خاطرنشان کرد: سازنده مسکن نه تنها یک دارایی اقتصادی یعنی واحد مسکونی را تولید می کند، بلکه تمام انواع فعالیت های ثانوی را ایجاد می کند؛ بخشی از نیروی کار در این بخش شاغل می شوند و از این فعالیت کسب درآمد می کنند.  

            طباطبایی افزود: از سوی دیگر با توجه به اینکه این بخش با بیش از ۳۰۰ صنعت رابطه پسینی و پیشینی دارد، خرید و فروش نهاده های مورد نیاز مسکن، صنعت و تجارت را رونق می دهد. از طرفی دیگر بحران مسکن تا ۵  سال باقی می ماند و تا ۸ درصد افت GDP را در پی خواهد داشت.

            این مدرس دانشگاه متذکر شد: یکی از مشکلات فقیران شهری این است که اگر بین ارزش بالقوه سکونتگاه و درآمدشان تناسبی وجود نداشته باشد سکونتگاه خود را به گروه‌های درآمدی بالاتر فروخته و به مساکنی با سطح پایین‌تر می‌روند.

            به گفته وی مطالعات نشان می‌دهد که افزایش جمعیت شهرها، کاهش مسکن عمومی و درنتیجه پدیدار شدن سکونت‌گاه‌های غیررسمی را به دنبال داشته است این سکونتگاه‌ها همه جای جهان رو به توسعه به چشم می‌خورند و افراد ساکن در چنین سکونتگاه‌هایی با نام‌های مختلفی خوانده می‌شوند. ماسکوتا در آفریقای شرقی، چتربازان در مکزیک، اشغالگران در اسپانیا، شیلی و آرژانتین، فاولادو در برزیل که بیشتر این اسامی در فرهنگ محلی لکه ننگ تلقی می‌شوند.

            دبیرکل انجمن علمی اقتصاد شهری ایران با تاکید بر اینکه مسکن اصلی ترین کاربری شهر و نقش مهمی در اقتصاد شهری دارد خاطرنشان کرد: تحقیقات نشان می دهد که ارتباط معنا داری بین افزایش قیمت زمین و لغزش فقیران شهری به حاشیه ها وجود دارد. زمانی که عرضه زمین برای توسعه و گسترش شهرها محدود باشد طبقات متوسط نیز به سمت سکونتگاههای غیر رسمی و حاشیه ها نزول می کنند.

            به گفته طباطبایی امروزه بیشتر دولتها به این باور رسیده‌اند که اگر بازار زمین شهری به حال خود رها شود، با آسیبهای فراوانی همراه است که از آن جمله می توان عدم تخصیص زمین به کاربری های موثر نام برد. بعبارتی نابرابری در کاربری اراضی شهری خود منشاء نابرابری های اجتماعی و اقتصادی در سطح شهر می شود که این امر از آسیبهای جدی توسعه شهری در غیاب قوانین و مقررات است.

            منبع : خبرگزاری مهر

            تاریخ انتشار : 1397/05/03

            شماره خبر : 4357119

            [مخفی] [مطلب کامل]
            می‌پسندم دیدگاه اشتراک
            Avatar Image

              تارنمای دکتر سیدمحسن طباطبائی مزدآبادی

              جامعه | ۱۶ سال قبل | کد خبر: ۶۶۵

              غفلت از معماری بومی نادیده‌گرفتن کالا و سرمایه ایرانی است

              اینک که در سال حمایت از کالای ایرانی قرار داریم باید توجه داشته باشیم که معماری بومی که برگرفته از جغرافیای خاص ایران و متکی بر فرهنگ اصیل اسلامی- ایرانی است نیز یک کالا و سرمایه ایرانی به‌شمار می‌رود و چنانچه مورد حمایت قرار گیرد، ارزش اقتصادی تولید می‌کند و بی‌توجهی به آن مصداق نادیده‌گرفتن کالا و سرمایه ایرانی است.

              [ادامه] [مطلب کامل]

              به گزارش «فرهیختگان آنلاین»، در دوران مدرن، شهرها در تضادی آشکار با نظم طبیعت ساخته می‌شوند به‌طوری که یان مک هارگ، معمار برجسته آمریکایی معتقد است تکنولوژی مدرن با کاربست شتاب‌آلود و بدون تفکر، یافته‌های علمی و امکانات فنی در حال زشت‌کردن چهره زمین و خاصیت سکنی‌پذیری آن است در حالی که در گذشته احترام به طبیعت و برخورد مسالمت‌آمیز با آن در تار و پود بناها، آثار معماری و هنر شهرسازی گذشتگان جاری و ساری بوده است. امروزه و در ادامه همین روند موضوع توجه به معماری بومی که برگرفته از مشخصات جغرافیایی یک منطقه است و معماری هم‌ساز با طبیعت که از هدررفت انرژی و تولید گازهای گلخانه‌ای جلوگیری می‌کند، بیش از پیش مطرح شده است.

              در کشور ما سازگاری و همنوایی با طبیعت از دیرباز در معماری و شهرسازی وجود داشته که شاهد آن سبک‌های خانه‌سازی متنوع در اقلیم‌های متفاوت کشور است. البته امروزه این همخوانی دستخوش تغییر شده و سبک‌های معماری مدرن و پسامدرن که معمولا الزامات اکولوژیک اجتماعی و فرهنگی را نادیده می‌گیرند به‌عنوان الگوی غالب معماری و شهرسازی برگزیده شده‌اند و شکل ساختمان‌ها، نماها و مصالح به سمت یکسان‌شدن و یکنواخت‌شدن پیش می‌روند. تخریب بافت‌های قدیمی و بااصالت و دارای ارزش تاریخی و نوسازی آنها به سبک‌های مدرن در کشور ما نه‌تنها هویت شهرها را خدشه‌دار کرده بلکه آثار و تبعات اقتصادی و اجتماعی نیز به‌همراه داشته است. این در حالی است که در بسیاری از کشورهای جهان اجازه تخریب بافت‌های قدیمی و ساخت‌وساز مدرن و متفاوت از هویت آن شهر داده نمی‌شود. یکی از بدیهی‌ترین تبعات بی‌توجهی به معماری بومی و متناسب با اقلیم در کشور ما، مصرف و اتلاف انرژی است. متاسفانه مصرف انرژی در کشور ما بسیار بالاست به‌نحوی که سالانه معادل 270 میلیون تن نفت خام انرژی مصرف می‌کنیم، اما در کشوری مانند ترکیه که تقریبا هم‌اندازه ایران جمعیت دارد، نصف این مقدار انرژی مصرف می‌شود. ایران تقریبا یک‌درصد جمعیت جهان را شامل می‌شود اما دو درصد انرژی جهان را مصرف می‌کند و در زمینه مصرف انرژی بین 10 کشور اول دنیا قرار دارد. در کشور ما بیشترین مصرف و هدررفت انرژی مربوط به بخش خانگی است؛ به بیان دقیق‌تر بیش از 40 درصد مصرف انرژی در بخش خانگی است.

              گزارش‌ها حاکی از آن است که هدررفت انرژی در ساختمان‌های موجود در شهرهای کشور بیش از پنج‌برابر استاندارد جهانی است و چنانچه طراحی و معماری ساختمان با ملاحظات بومی، اقلیمی و زیست‌محیطی انجام گیرد، 70 درصد کاهش مصرف انرژی خواهیم داشت. بی‌توجهی به معماری بومی علاوه‌بر آثار فوق‌الذکر موجب نادیده‌گرفتن مصالح ساختمانی بومی شده و آنها را به قهقرا برده و بسیاری از کسب‌وکارهای خرد را در این زمینه به تعطیلی کشانده است و به‌جای مصالح بومی تجدیدپذیر مانند خاک که با کمترین انرژی تولید شده و بلافاصله به طبیعت بازمی‌گردد، از مصالح فرآوری‌شده و شیمیایی استفاده می‌شود که هم انرژی زیادی مصرف می‌کند و هم ضایعات و زباله‌های فراوان دارد که به آسانی جذب طبیعت نمی‌شود و مخرب محیط‌زیست است. اینک که در سال حمایت از کالای ایرانی قرار داریم باید توجه داشته باشیم که معماری بومی که برگرفته از جغرافیای خاص ایران و متکی بر فرهنگ اصیل اسلامی- ایرانی است نیز یک کالا و سرمایه ایرانی به‌شمار می‌رود و چنانچه مورد حمایت قرار گیرد، ارزش اقتصادی تولید می‌کند و بی‌توجهی به آن مصداق نادیده‌گرفتن کالا و سرمایه ایرانی است.

              منبع : روزنامه فرهیختگان

              تاریخ انتشار : 1396/03/21

              شماره خبر : 19066

              [مخفی] [مطلب کامل]
              می‌پسندم دیدگاه اشتراک
              Avatar Image

                تارنمای دکتر سیدمحسن طباطبائی مزدآبادی

                جامعه | ۱۷ سال قبل | کد خبر: ۶۶۳

                هدر رفت انرژی در ساختمان‌های شهری بیش از ۵ برابر استاندارد جهانی است

                دکتر طباطبایی گفت: چنانچه طراحی و معماری ساختمان با ملاحظات بومی و زیست محیطی انجام شود، مصرف انرژی ۷۰ درصد کاهش می یابد.

                [ادامه] [مطلب کامل]

                سید محسن طباطبایی مزدآبادی در گفت و گو با خبرنگار حوزه شهری گروه اجتماعی ؛ با بیان اینکه یکی از مهمترین مباحث امروز زندگی انسان به ویژه در شهرها مصرف انرژی است، اظهار داشت: افزایش مصرف انرژی به همراه رشد شتابان توسعه، تخریب محیط زیست را نیز به دنبال داشته است.

                وی ادامه داد: از سوی دیگر با وجود افزایش جهانی قیمت انرژی، تلاش ها برای افزایش بهره‌وری انرژی در شهرها شتابی روز افزون گرفته است و در این بین ساختمان ها و بناها یکی از مهم ترین مکان ها برای مدیریت انرژی محسوب می شود.

                مدرس دانشگاه تهران با بیان اینکه در این بین معماری بناها اثرات بسیاری بر مدیریت بهینه انرژی دارد، افزود: متاسفانه در دوران مدرن شهرها در تضادی آشکار با نظم طبیعت ساخته می شوند. تکنولوژی مدرن با بکارگیری شتاب آلود و بدون تفکر یافته های علمی و امکانات فنی در حال زشت نمودن چهره زمین و خاصیت سکنی پذیری آن است.

                طباطبایی ادامه داد: این درحالیست که در گذشته احترام به طبیعت و برخورد مسالمت آمیز با آن که در تار و پود بناها، آثار معماری و هنر شهرسازی گذشتگان جاری و ساری بوده است. از همین رو، توجه به معماری بومی که برگرفته از مشخصات جغرافیایی یک منطقه است و به دلیل همسازی با طبیعت از هدر رفت انرژی و تولید گازهای گلخانه ای جلوگیری می کند بیش از پیش مطرح شده است.

                دبیر انجمن علمی اقتصاد شهری ایران با بیان اینکه در کشور ما سازگاری و همنوایی با طبیعت از دیرباز در معماری و شهرسازی وجود داشته که شاهد آن سبکهای خانه سازی متنوع در اقلیمهای متفاوت کشور است گفت: البته امروزه این همخوانی دستخوش تغییر شده و سبکهای معماری مدرن و پسامدرن که معمولا الزامات اکولوژیک اجتماعی و فرهنگی را نادیده می گیرند به عنوان الگوی غالب معماری و شهرسازی برگزیده شده اند.

                وی افرود: حاصل این دگرگونی ها این است که شکل ساختمانها، نماها و مصالح به سمت یکسان شدن و یکنواخت شدن پیش میروند. تخریب بافتهای قدیمی و با اصالت و دارای ارزش تاریخی و نوسازی آنها به سبکهای مدرن در کشور ما نه تنها هویت شهرها را خدشه دار کرده است بلکه آثار و تبعات اقتصادی و اجتماعی نیز به‌همراه داشته است.

                طباطبایی با بیان اینکه برخلاف بی مهری ها به معماری اصیل ایرانی، در بسیاری از کشورهای جهان اجازه تخریب بافتهای قدیمی و ساخت و ساز مدرن و متفاوت از هویت شهرها داده نمی شود خاطرنشان کرد: یکی از بدیهی ترین تبعات بی توجهی به معماری بومی و متناسب با اقلیم در کشور ما مصرف و اتلاف انرژی است.

                وی توضیح داد: متاسفانه مصرف انرژی در کشور ما بسیار بالاست به نحوی که سالانه معادل 270 میلیون تن نفت خام انرژی مصرف می کنیم. این در حالیست که کشوری مانند ترکیه که تقریبا هم اندازه ایران جمعیت دارد، نصف این مقدار انرژی مصرف می کند. در واقع ایران تقریبا 1درصد جمعیت جهان را شامل می شود اما 2درصد انرژی جهان را مصرف می کند و در زمینه مصرف انرژی در بین 10 کشور اول دنیا قرار دارد.

                به گفته وی در کشور ما بیشترین مصرف و بیشترین هدر رفت انرژی مربوط به بخش خانگی است به طوری که بیش از 40 درصد مصرف انرژی در بخش خانگی است.

                مدرس دانشگاه تهران با بیان اینکه گزارشها حاکی از آن است که هدر رفت انرژی در ساختمانهای موجود در شهرهای کشور بیش از 5 برابر استاندارد جهانی است گفت: اگر طراحی و معماری ساختمان با ملاحظات بومی و اقلیمی و زیست محیطی انجام بگیرد 70 درصد کاهش مصرف انرژی خواهیم داشت.

                طباطبایی تصریح کرد: بی توجهی به معماری بومی، علاوه بر آثار فوق الذکر موجب نادیده گرفتن مصالح ساختمانی بومی شده و آنها را به قهقرا برده و بسیاری از کسب و کارهای خرد در این زمینه به تعطیلی کشانده است.

                وی توضیح داد: در حال حاضر بجای مصالح بومی تجدیدپذیر مانند خاک که با کمترین انرژی تولید شده و بلافاصله به طبیعت باز می‌گردند از مصالح فرآوری شده و شیمیایی استفاده می شود که هم انرژی زیادی طلب می‌کند و هم ضایعات و زباله های فراوان دارد که به آسانی جذب طبیعت نمی شود و مخرب محیط زیست است.

                دبیر انجمن علمی اقتصاد شهری ایران با بیان اینکه اکنون که در سال حمایت از کالای ایرانی قرار داریم باید توجه داشتیم باشیم که معماری بومی که برگرفته از جغرافیای خاص ایران و متکی بر فرهنگ اصیل اسلامی- ایرانی است نیز یک کالا و سرمایه ایرانی به شمار می رود، متذکر شد: توجه به معماری اصیل ایرانی با تکیه بر دانش روز، چنانچه مورد حمایت قرار گیرد ارزش اقتصادی بالایی به دنبال خواهد داشت و بی توجهی به آن مصداق نادیده گرفتن کالا و سرمایه ایرانی است.

                منبع : باشگاه خبرنگاران جوان

                تاریخ انتشار : 1397/03/05

                شماره خبر : 6545332

                [مخفی] [مطلب کامل]
                می‌پسندم دیدگاه اشتراک
                Avatar Image

                  تارنمای دکتر سیدمحسن طباطبائی مزدآبادی

                  جامعه | ۱۸ سال قبل | کد خبر: ۶۶۰

                  آمار تلفات جاده‌ای در ایران دو برابر کل اروپا

                  دبیر انجمن علمی اقتصاد شهری ایران با اشاره به آمار نگران کننده تلفات جاده‌ای در کشور گفت: بیش از دو برابر اروپا و میانگین جهانی تلفات جاده‌ای داریم.

                  [ادامه] [مطلب کامل]

                  به گزارش گروه اجتماعی خبرگزاری دانشجو سید محسن طباطبایی مزدآباد با بیان اینکه براساس آمار، به طور تقریبی سالانه ۱.۳ میلیون نفر از مردم جهان در اثر تصادفات جاده‌ای جان خود را از دست می‌دهند گفت: اهمیت موضوع ایمنی جاده‌ای در دنیای امروز به حدی است که در بطن اهداف ۱۷ گانه توسعه پایدار سال ۲۰۱۵ قرار دارد که براساس آن به کاهش میزان تلفات تصادفات جاده‌ای به میزان نصف تا سال ۲۰۲۰ تاکید شده است.

                  وی ادامه داد: همچنین براساس اهداف توسعه پایدار بر توسعه سیستم حمل و نقل امن مقرون به صرفه قابل دسترس برای همگان بویژه گروه‌های آسیب پذیر مانند کودکان زنان و سالمندان تاکید شده است.
                  دبیر انجمن علمی اقتصاد شهری ایران با اعلام اینکه ۹۰ درصد تلفات جاده‌ای جهان در کشور‌های کم درآمد و کمتر توسعه یافته اتفاق می‌افتد گفت: هزینه تصادفات جاده‌ای در اکثر این کشور‌ها حدود ۵ درصد تولید ناخالص داخلی آنهاست و پیش بینی می‌شود سوانح جاده‌ای تا سال ۲۰۳۰ به هفتمین عامل مرگ و میر در جهان تبدیل شود.

                  دکتر طباطبایی خاطرنشان کرد: آمار‌های بین المللی اقتصاد بهداشت و سلامت درباره علل اصلی مرگ و میر در کشورها، حاکی از آن است که در کشور ما به نحو منحصر بفردی مرگ و میر ناشی از تصادفات جاده‌ای بعد از بیماری‌های قلبی و مغزی به عنوان سومین عامل مرگ و میر و دومین عامل مرگ زودرس در کشور معرفی شده است.

                  وی افزود: در حالیکه این عامل در کشور‌های پیشرفته جزو ده عامل اول نیست و حتی در کشور‌هایی مانند چین و برزیل و هند نیز عامل هشتم است.

                  به گفته این مدرس دانشگاه تهران، میانگین جهانی مرگ و میر در اثر تصادفات جاده‌ای حدود ۱۷ مورد به ازای صدهزار نفر جمعیت است این عدد برای کشور‌های اروپایی حدود ۹ مورد به ازایی صدهزار نفر و در کشور ما حدود ۲۰ در صدهزار نفر است. یعنی بیشتر از دو برابر اروپا و میانگین جهانی تلفات جاده‌ای داریم.

                  دبیر انجمن علمی اقتصاد شهری ایران ادامه داد: طبق آمار‌های رسمی در سال ۱۳۹۵ حدود ۱۶هزار نفر در اثر تصادفات جاده‌ای در کشور جان خود را از دست داده‌اند و بیش از ۳۳۰ هزار نفر مصدوم شده‌اند و در مجموع بیش از ۱۰۰ هزار فقره تصادف جاده‌های خارج از شهر‌ها داشته‌ایم.

                  وی متذکر شد: با این اعداد و ارقام نگران کننده برخلاف اینکه روند مرگ و میر در اثر تصادفات جاده‌ای در کشور کاهشی بوده است، اما چون در کشور ما ۹۰ درصد جابجایی مسافر از طریق حمل و نقل جاده‌ای انجام می‌شود باید همچنان در این زمینه تلاش کنیم و راهکار‌های دقیق‌تر و عملیاتی تری را جستجو کنیم.

                  دکتر طباطبایی با بیان اینکه در این زمینه، هوشمند سازی سیستم حمل و نقل جاده‌ای می‌تواند بسیار موثر و راهگشا باشد خاطرنشان کرد: اصلاح قوانین و مقررات بویژه در زمینه سرعت و جرائم مربوط به آن می‌تواند راهبرد موثری باشد.

                  وی با بیان اینکه مطالعات نشان می‌دهد با اضافه شدن میانگین سرعت به میزان یک کیلومتر بر ساعت، تصادفات ۳ درصد افزایش می‌یابد اظهار داشت: موضوع مهم دیگر بالا بردن کیفیت خودرو‌ها و سطح ایمنی آنهاست. با توجه به اینکه بیش از ۶۰ درصد مسافرت‌ها و جابجایی‌ها در سطح کشور مربوط به خودرو‌های شخصی است ایمنی خودرو‌ها و بالابردن استاندارد‌های آن‌ها تاثیر چشمگیری بر کاهش مرگ و میر ناشی از تصادفات جاده‌ای خواهد داشت.

                  دبیر انجمن علمی اقتصاد شهری ایران با اشاره به اینکه در مقیاس جهانی حدود نیمی از تلفات مربوط به رانندگان موتورسیکلت، دوچرخه‌ها و عابران پیاده است گفت: در این زمینه بکارگیری مقررات سختگیرانه برای عبور و مرور موتورسیکلت در برخی کشور‌ها منجر به کاهش مرگ و میر به طور آشکار شده است از همین رو این گروه‌های آسیب پذیر بدون تردید نیازمند توجه و برنامه‌ریزی بهتری هستند.

                  به گفته طباطبایی بالابردن کیفیت جاده‌ها و شریان‌های ارتباطی، تجهیز راه‌ها به سیستم‌های نور و روشنایی، پایش دقیق نقاط حادثه خیز و رفع مسائل آن‌ها از جمله راهکار‌هایی است که می‌توان برای کاهش تصادفات به کار گرفت.

                  منبع : خبرگزاری دانشجو

                  تاریخ انتشار :  1397/01/29

                  شماره خبر : 679291

                  [مخفی] [مطلب کامل]
                  می‌پسندم دیدگاه اشتراک
                  Avatar Image

                    تارنمای دکتر سیدمحسن طباطبائی مزدآبادی

                    جامعه | ۱۹ سال قبل | کد خبر: ۶۵۵

                    ۷ برابر شدن تهران طی ۶۰ سال

                    دبیر انجمن علمی اقتصاد شهری ایران با تاکید بر اینکه تمرکزگرایی یکی از اصلی‌ترین دلایل بروز بحران‌هایی همچون ترافیک، آلودگی هوا و ... در پایتخت است، گفت ...

                    [ادامه] [مطلب کامل]

                    به گزارش گروه اجتماعی خبرگزاری دانشجو سید محسن طباطبایی مزدآبادی دبیر و نائب رئیس انجمن علمی اقتصاد شهری ایران با اشاره به اینکه ریشه بسیاری از چالش‌ها و معضلات تهران ناشی از ناموزون بودن روند توسعه‌ای این شهر است، گفت: در شرایط فعلی نیز اگر بخواهیم راه حلی برای این معضلات و مشکلات ارائه دهیم باید به ریشه‌ها نظر کرده و ابتدا دلیل این وضعیت را پیگیری کنیم.

                    مدرس دانشگاه تهران با تاکید بر اینکه ویژگی تهران در مقایسه با شهر‌های بزرگ، کوتاه بودن دوران جمعیت‌پذیری، رشد و گسترش شدید آن به‌عنوان یک کلان‌شهر بزرگ ملی و منطقه‌ای است، خاطرنشان نمود: جمعیت تهران از ۱.۵ میلیون نفر در سال ۱۳۳۵ به بیش از ۸ میلیون نفر در سال ۱۳۹۵ رسیده است.

                    دکتر طباطبایی با تاکید بر اینکه طی ۶۰ سال جمعیت تهران بیش از ۵ برابر شده است که کمتر شهری در جهان چنین رشدی را تجربه کرده است، افزود: همچنین مساحت این شهر نیز از ۱۰۰ کیلومترمربع در سال ۱۳۳۵ به ۷۳۰ کیلومتر در شرایط فعلی رسیده است یعنی طی ۶۰ سال شهر ۷.۵ برابر بزرگتر شده است.

                    دبیر انجمن علمی اقتصاد شهری ایران با تاکید بر اینکه این شهر از لحاظ اجتماعی و فرم کالبدی مسیر پایداری را طی نکرده است، افزود: این آشفتگی و رشد شتابان در جمعیت و بی‎قوارگی در توسعه کالبدی، بدون تردید با نظام مالی و شیوه‎های درآمدی شهر مرتبط است.

                    طباطبایی به تمرکز سیاسی در تهران نیز اشاره کرد و گفت: از لحاظ سیاسی- اداری بیش از ۱۸ درصد کل کارکنان دولت و بیش از ۲۵ درصد کارکنان بخش قضایی و قانون‎گذاری در تهران هستند.

                    وی به وضعیت اجتماعی - فرهنگی نیز اشاره کرد و گفت: ۱۸ درصد کل دانشجویان کشور و نزدیک به ۵۰ درصد استادان دانشگاه در تهران شاغل هستند و بیش از ۱۸ درصد پزشکان متخصص کشور در تهران هستند.

                    کارشناس مسائل شهری با بیان اینکه بیش از ۵۰ درصد مطبوعات کشور در تهران منتشر می‏شوند، گفت: از نظر اقتصادی نیز وضع به همین منوال است و ۲۰ درصد کل GDP کشور مربوط به تهران است.

                    نائب رئیس انجمن علمی اقتصاد شهری ایران افزود: ۲۳ درصد مصرف برق و ۲۲ درصد مصرف بنزین کشور در تهران است و ۱۸ درصد کل کارگاه‏های صنعتی کشور و ۲۳ درصد شاغلان این بخش مربوط به تهران (استان تهران) است.

                    وی با بیان اینکه همه این اعداد و ارقام حکایت از آن دارد که موضوع پایداری کلان‌شهر تهران نه یک موضوع محلی بلکه چالش ملی است، گفت: وقتی همه تمرکز یک کشور در یک شهر واقع می‌شود نمی‌توان انتظار داشت ترافیک، آلودگی هوا، کمبود ناوگان حمل و نقل عمومی و ... یک شبه اصلاح شوند.

                    منبع : خبرگزاری دانشجو

                    تاریخ انتشار : 1396/12/12

                    شماره خبر : 670664

                    [مخفی] [مطلب کامل]
                    می‌پسندم دیدگاه اشتراک
                    Avatar Image