لطفا یک ایمیل صحیح وارد نمایید

پنهان رمز عبور وارد شده قابل قبول نیست.

بازیابی رمز عبور؟

فقط حرف و عدد قابل قبول است.

لطفا یک ایمیل صحیح وارد نمایید

پنهان رمز عبور وارد شده قابل قبول نیست.

جهت بازیابی گذرواژه خود لطفا پست الترونیک خود را وارد نمایید!

Error message here!

بازگشت به ورود

قوانین درج دیدگاه

  • - دیدگاه‌های نژادپرستانه و قومیتی قابل انتشار نیست.
  • - دیدگاه‌های حاوی توهین و افترا به ادیان، مذاهب و اشخاص قابل انتشار نیست.
  • - دیدگاه‌های مصداق هرزنامه و تبلیغات قابل انتشار نیست.
  • - دیدگاه‌های حاوی کلمات نامناسب و خلاف عرف قابل انتشار نیست.

اشتراک خبر در شبکه‌های اجتماعی

Close
دکتر سیدمحسن طباطبایی مزدآبادی

تارنمای دکتر سیدمحسن طباطبائی مزدآبادی

تارنمای دکتر سیدمحسن طباطبائی مزدآبادی

اقتصاد | ۱۴ روز قبل | کد خبر: ۷۳۱

اهدا جایزه برتر مقاله برتر در حوزه مدیریت شهری کارآمد به دکتر طباطبایی

جایزه و لوح تقدیر مقاله برتر در حوزه مدیریت شهری کارآمد به دکتر سید محسن طباطبایی مزدآبادی اهدا شد.به گزارش تحریرنو ؛ جایزه و لوح تقدیر مقاله برتر در حوزه مدیریت شهری…

[ادامه] [مطلب کامل]

جایزه و لوح تقدیر مقاله برتر در حوزه مدیریت شهری کارآمد به دکتر سید محسن طباطبایی مزدآبادی اهدا شد.

به گزارش تحریرنو ؛ جایزه و لوح تقدیر مقاله برتر در حوزه مدیریت شهری کارآمد در یازدهمین جشنواره پژوهش و نوآوری و ششمین جشنواره پژوهش و آموزش در مدیریت شهری و روستایی دبیر کل انجمن علمی اقتصاد شهری ایران اهدا شد.

پیروز حناچی شهردار تهران بنا به نظر کمیته داوران علمی یازدهمین جشنواره پژوهش و نوآوری و ششمین جشنواره پژوهش و آموزش در مدیریت شهری و روستایی مقاله تبیین مدیریت شهری کارآمد با ارائه الگوی توسعه حرفه ای مدیران در محور توسعه منابع انسانی را به عنوان مقاله برتر برگزید و با اهدای لوح تقدیر از سید محسن طباطبایی مزدآبادی دبیر کل انجمن علمی اقتصاد شهری ایران تقدیر کرد.

در متن این تقدیر نامه آمده است:
با افتخار مقاله ارزشمند جنابعالی با عنوان تبیین مدیریت شهری کارآمد با ارائه الگوی توسعه حرفه ای مدیران در محور توسعه منابع انسانی جشنواره پژوهش و نو آوری مدیریت شهری مشترک بین مرکز مطالعات وبرنامه ریزی شهر تهران و مرکز مطالعات و برنامه ریزی شهرداری ها و دهیاری های وزارت کشور بنا به نظر کمیته داوران علمی جشنواره به عنوان اثر برتر اعلام می گردد.

از مشارکت اثر بخش شما در یافتن راه حل های علمی و نوآورانه در خصوص حل نارسایی های شهری و روستایی قدردانی نموده و تداوم همت و موفقیت های شما را از درگاه ایزد منان مسئلت دارم.

 

منبع: تحریرنو

تاریخ انتشار:  ۲۴ آذر ۱۳۹۸

[مخفی] [مطلب کامل]
می‌پسندم دیدگاه اشتراک
Avatar Image

    تارنمای دکتر سیدمحسن طباطبائی مزدآبادی

    اقتصاد | ۴ ماه قبل | کد خبر: ۷۲۱

    نرخ بیکاری و کرونا

    اثر کرونا در سه سناریو تدوین شده است که در سناریوی اول حدود 6.5 میلیون نفر، در سناریوی دوم نزدیک به سه‌میلیون نفر و در سناریوی سوم نزدیک به دومیلیون و 800 هزار شاغل تحت تاثیر کرونا قرار می گیرند.

    [ادامه] [مطلب کامل]

    اثر کرونا در سه سناریو تدوین شده است که در سناریوی اول حدود 6.5 میلیون نفر، در سناریوی دوم نزدیک به سه‌میلیون نفر و در سناریوی سوم نزدیک به دومیلیون و 800 هزار شاغل تحت تاثیر کرونا قرار می گیرند.

    به گزارش «فرهیختگان آنلاین»، سیدمحسن طباطبایی مزدآبادی، دبیرکل انجمن علمی اقتصاد شهری ایران طی یادداشتی در «فرهیختگان» نوشت: سازمان جهانی کار در گزارشی نرخ بیکاری را برای سال 2019، 5.4 درصد اعلام و پیش‎بینی کرده بود که در سال 2020 نیز نرخ بیکاری در همین حدود باقی بماند. این سازمان، کاهش اشتغال را بیشتر ناشی از عدم‎ اطمینان بین‎المللی به‌ویژه در بخش تولید تحت‌تاثیر تنش‎های ژئوپلیتیکی و سیاسی قلمداد کرده بود. این گزارش اعلام کرده 180میلیون بیکار در سراسر جهان وجود دارد و 165میلیون نفر دیگر دارای اشتغال ناقص هستند 120میلیون نفر دیگر جزء بیکاران محاسبه نمی‎شوند اما درواقع بیکار هستند و در حاشیه بازار کار قرار دارند و به این ترتیب نزدیک به 470میلیون نفر در سراسر جهان دسترسی کافی و موثر به فرصت‎های شغلی ندارند. گزارش سازمان جهانی کار که در ژانویه 2020 منتشرشده نشان می‎دهد داشتن شغل لزوما به‎معنای کفاف هزینه‎های زندگی نیست حدود 3.3میلیارد نفر از مردم جهان برای امرارمعاش علاوه‌بر شغل رسمی به‌سراغ مشاغل غیررسمی نیز می‎روند و حدود 1.4میلیارد نفر در مشاغل غیررسمی با درآمدهای کم و متوسط مشغول به‌کار هستند و حدود 650میلیون کارگر در فقر شدید یا متوسط به‌سر می‎برند. در چنین اوضاع و احوالی از بازار جهانی کار، وقوع بیماری همه‌گیر جهانی مشخصا یکی از بخش‎هایی را که به‌شدت تحت‎تاثیر قرار داده، بازار کار است.

    براساس الگوی سازمان جهانی کار ساعت کاری جهانی در سه‌ماهه اول سال 2020 با حدود 4.4 درصد کاهش معادل 130میلیون شغل تمام‎وقت کاهش یافته است، در سه‌ماهه دوم سال 2020 انتظار می‌رود این کاهش به 10.5 درصد یعنی معادل 305میلیون شغل تمام‎وقت در سراسر جهان برسد که نشان‎دهنده عمق وخامت وضعیت کار در ماه‎های پیش‎رو است. این سناریو حتی با طولانی‎تر شدن مهار کرونا می‎تواند بدتر از این هم باشد. تخمین‎ها نشان می‎دهد آمریکا با 12.4درصد و اروپا و آسیای‌مرکزی با 11.8درصد، بیشترین میزان کاهش ساعات کاری را تجربه خواهند کرد. همان‌طور که پیش‎بینی می‎شود بخش خرده‎فروشی با حدود 232میلیون نفر شاغل جزء بخش‎هایی است که بیشترین ضربه را از کرونا خورده‎ است؛ همچنین شاغلان اقتصاد غیررسمی که حدود 1.6میلیارد نفر هستند درمیان آسیب‎پذیرترین قسمت‎ها قرار دارند. به هر حال بیماری کووید-19 که پس از جنگ جهانی دوم جدی‎ترین بحران بوده که جهان با آن مواجه شده، همچنان سلامت و اقتصاد جهان را دچار اختلال کرده است.

    کرونا درحال حاضر بیش از سه‌میلیون و 600هزار نفر را در جهان مبتلا کرده و به مرگ بیش از 251هزار نفر انجامیده است. این آمار در گزارش 22 آوریل سازمان جهانی بهداشت دومیلیون و 600هزار نفر بود، یعنی طی دو هفته حدود یک‌میلیون نفر به تعداد مبتلایان جهان افزوده شده است. صندوق بین‎المللی پول نیز در آخرین گزارش خود ضمن وحشتناک خواندن شرایط پاندمیک کرونا، نرخ رشد اقتصادی جهان را برای سال 2020 منفی 3 درصد پیش‎بینی کرده است که برای کشورهای پیشرفته این عدد منفی 6 و حتی برای ایتالیا منفی 9 درصد است که این وضعیت به‌مراتب بسیار بدتر از بحران مالی سال 2009-2008 خواهد بود. این صندوق عدم‎ قطعیتی را که درمورد وضعیت کرونا وجود دارد، عاملی برای مشکل‌بودن پیشی‎بینی شاخص‎های اقتصادی در سال 2020 و حتی 2021 می‎داند اما بر این باور است که اگر تا نیمه دوم سال 2020 بحران کرونا به‌خوبی مهار شود، رشد اقتصادی در سال 2021 حدود 5.8 درصد خواهد بود. در ایران نیز که جزء 10 کشور اول درگیر با کروناست براساس گزارش‌ مرکز پژوهش‎های مجلس شورای اسلامی که برمبنای داده‎های مرکز آمار ایران نوشته شده است، اثر کرونا در سه سناریو تدوین شده است که در سناریوی اول حدود 6.5 میلیون نفر، در سناریوی دوم نزدیک به سه‌میلیون نفر و در سناریوی سوم نزدیک به دومیلیون و 800 هزار شاغل تحت‎تاثیر کرونا قرار می‎گیرند و از آنجاکه عمده اشتغال کشور طی سال‎های اخیر مربوط به کارگاه‎های کمتر از پنج نفر بوده، صاحبان این مشاغل در آنها چون کمتر به چشم می‎آیند، از این‌رو آسیب‎پذیرتر خواهند بود.

    [مخفی] [مطلب کامل]
    می‌پسندم دیدگاه اشتراک
    Avatar Image

      تارنمای دکتر سیدمحسن طباطبائی مزدآبادی

      اقتصاد | ۴ ماه قبل | کد خبر: ۷۲۶

      ورود شهرداری تهران به بازار سرمایه با ایجاد صندوق توسعه سرمایه‌گذاری شهر

      شهر: شهرداری تهران همزمان با ورود شرکت‌های تابعه در بورس، از طریق صندوق توسعه سرمایه‌گذاری شهر نیز می تواند وارد بازار سرمایه شود.

      [ادامه] [مطلب کامل]

      محسن طباطبایی مزدآبادی، دبیر کل انجمن علمی اقتصاد شهری ایران، سازوکار ورود شهرداری به بازار سرمایه را نه از طریق عرضه شرکتهایی مانند «شهر آفتاب» و «شهروند»، که از طریق صندوق توسعه سرمایه گذاری شهر دانست و به خبرنگار شهر گفت: شهرداری تهران پس از طی فرایند شفافیت دارایی‌های شرکت‌ها، آنها را در صندوقی که می تواند از نوع صندوق‌های قابل معامله (ETF) باشد، تجمیع کرده و آنگاه در بورس عرضه کند. 

      او با بیان اینکه مزیت این صندوق تنوع در سبد دارایی آن است، گفت: همین موضوع برای سهامدار جذابیت لازم را دارد، یعنی هم می توان اوراق و  هم طلا، ارز ، املاک و هر دارایی دیگر را در آن گذاشت،  اما مزیت مهم این صندوق در حقیقت نگاهی است که به توسعه شهر دارد.

      به گفته این کارشناس اقتصاد شهری؛ شهرداری می‌تواند با تشکیل این صندوق و ثبت آن در سازمان بورس و اوراق بهادار سرمایه اولیه آن را با مشارکت «بانک شهر» تامین کرده و شرکت‌های خود را بر طبق یک روال منظم و حسابرسی شده به آن وارد کرده و عرضه کند.

      طباطبایی مزدآبادی، با اشاره به تاثیر صندوق سرمایه‌گذاری بر توسعه شهر، توضیح داد: این صندوق در تامین مالی پروژه‌های استراتژیک شهر و نیز در مواقع اضطراری مثل وقوع مخاطرات انسانی و محیطی به عنوان پشتیبان مالی عمل می‌کند.

      دبیر کل انجمن علمی اقتصاد شهری ایران، با بیان اینکه سرمایه اولیه صندوق توسط شهرداری تأمین می‎شود و «بانک شهر» هم با ابزارهای متفاوت، قدرالسهم خود را سرمایه‌گذاری می‎کند، اضافه کرد: از جمله این ابزارها رفع مشکلات ساختمان‎ها، املاک و مستغلات «بانک شهر» توسط کمیسیون‎های ماده پنج یا ماده صد شهرداری در خصوص پروانه‎ها، مجوزها، معارض‌ها و ... از سوی شهرداری است که در ازای آن نیز بانک بخشی از سرمایه صندوق را تأمین می‎کند.

      او ادامه داد: در زمینه مشارکت بخش خصوصی شامل شرکت‎ها و شهروندان هم ساز و کارهای مختلفی را می‎توان پیش‎بینی کرد؛ از جمله تخفیف در عوارض کسب و پیشه، نوسازی و پسماند در ازای سرمایه‌گذاری و خرید سهام صندوق، استفاده از تخفیف اماکن فرهنگی، علمی، آموزشی، هنری و ورزشی شهرداری برای شهروندان و مشارکت آنها در سود پروژه‎ها است.

      [مخفی] [مطلب کامل]
      می‌پسندم دیدگاه اشتراک
      Avatar Image

        تارنمای دکتر سیدمحسن طباطبائی مزدآبادی

        اقتصاد | ۵ ماه قبل | کد خبر: ۷۲۲

        کرونا و تاثیر آن بر بیکاری‌ بخش خدمات

        شواهد نشان می‌دهد بیماری کرونا همه‌گیر تقریبا تمام بخش‌های اقتصادی را تحت‌تاثیر قرار می‌دهد، اما کارگران رده‌پایین و با سطح درآمدی اندک به‌ویژه شاغلان ‌بخش غیررسمی آسیب‌پذیرترین اقشارند.

        [ادامه] [مطلب کامل]

        شواهد نشان می‌دهد بیماری کرونا همه‌گیر تقریبا تمام بخش‌های اقتصادی را تحت‌تاثیر قرار می‌دهد، اما کارگران رده‌پایین و با سطح درآمدی اندک به‌ویژه شاغلان ‌بخش غیررسمی آسیب‌پذیرترین اقشارند.

        به گزارش «فرهیختگان آنلاین»، محسن طباطبایی مزدآبادی، عضو هیات علمی دانشگاه و دبیرکل انجمن علمی اقتصاد شهری ایران طی یادداشتی در روزنامه «فرهیختگان» نوشت: طبق گزارش‌های سازمان ملل اقتصاد جهانی سال 2020 در بدترین حالت رشد منفی 9.0درصد و در خوشبینانه‌ترین حالت رشد 1.7درصدی را خواهد داشت، در‌حالی‌که رشد اقتصادی جهان در سال 2019 حدود سه درصد بوده است و رشد 2.5درصدی برای سال 2020 پیش‌بینی شده بود. این رکود بزرگ دامان همه جهان را گرفته است، اما بدون‌شک کشور‌های رو به ‌توسعه در این زمینه آسیب‌پذیرتر هستند. آنها برای ر‌هایی از فقر به رشد‌های بالای اقتصادی و حتی رشد دورقمی نیازمندند و 700 میلیون نفر که در زیر خط فقر زندگی می‌کنند، شرایط وحشتناکی را تجربه خواهند کرد. این کشور‌ها اکثرا متکی به اقتصاد‌های تک‌محصولی بوده که مقصد اصلی آنها اروپا و آمریکاست. برخی کشور‌های رو به ‌توسعه نیز وابستگی زیادی به صنعت گردشگری دارند که آنها نیز از این بحران آسیب جدی می‌بینند.

        شواهد نشان می‌دهد این بیماری همه‌گیر تقریبا تمام بخش‌های اقتصادی را تحت‌تاثیر قرار می‌دهد، اما کارگران رده‌پایین و با سطح درآمدی اندک به‌ویژه شاغلان ‌بخش غیررسمی آسیب‌پذیرترین اقشارند. حتی در کشور‌های پردرآمد نیز ‌بخش قابل‌توجهی از مردم توان مالی و پس‌انداز کافی برای سه ماه بیکاری را ندارند، به‌عنوان نمونه در کشور‌های عضو سازمان همکاری‌های اقتصادی و توسعه (OECD) نزدیک 40درصد مردم در چنین وضعیتی قرار دارند و نمی‌توانند به‌مدت سه‌ماه از کسب‌وکار فاصله بگیرند و یا در ایالات‌متحده نزدیک 40درصد خانوار‌ها نمی‌توانند 400 دلار هزینه پیش‌بینی‌نشده و غیرمنتظره را پرداخت کنند و حتما باید قرض گرفته یا از اموال خود بفروشند. از نظر بیکاری این شدیدترین بحران بیکاری بعد از جنگ‌جهانی دوم است. طبق گزارش‌های سازمان جهانی کار (ILO) بیماری کرونا وضعیت کاری 2.7میلیارد نفر یعنی 81درصد از کل نیروی کار جهان را تحت‌تاثیر قرار داده است. این سازمان گزارش می‌دهد که بیش از1.3میلیارد نفر از کارگران جهان در بخش‌هایی کار می‌کنند که به‌شدت از کرونا آسیب دیده و با افت شدید تولید مواجهند.

        این بخش‌ها عمدتا شامل خرده‌فروشی خدمات اسکان، هتلداری، حمل‌ونقل، گردشگری و شرکت‌های کوچک تولیدی هستند و در سه‌ماهه دوم سال 2020 به تعدیل نیرو یا کاهش ساعات کار یا کاهش دستمزد‌ها دست خواهند زد که میزان این کاهش ساعات کار برابر با بیکاری تمام‌وقت 230میلیون نفر در جهان خواهد بود. از نظر سازمان جهانی کار، بیشترین تاثیر ویروس کرونا بر بیکاری مربوط به ‌بخش خدمات خواهد بود. خدمات بنابر خصوصیات ذاتی خود به همان اندازه که قدرت اشتغالزایی بالایی دارد، به همان نسبت نیز در معرض تهدید بیکاری و از دست رفتن شغل است. ‌بخش حمل‌ونقل و انبارداری و ارتباطات که با 204 میلیون شاغل، 6درصد اقتصاد جهانی را تشکیل می‌دهد، در وضعیت ریسک بالایی قرار دارد. همچنین ‌بخش خدمات اسکان و غذا که عمده شاغلان آن زنان هستند، خرده‌فروشی مستغلات و تجارت و فعالیت‌های اداری، کارخانه‌ها، عمده‌فروشی و مشاغلی مانند تعمیر وسایل‌نقلیه که میلیون‌ها کارگر عمدتا کم‌مهارت را به‌کار مشغول داشته‌اند، بیشترین آسیب را از کرونا خواهند دید. همان‌طور که گفته شد کووید-19 بیش از همه، کارگران اقتصاد غیررسمی را متاثر می‌سازد که جمعیت حدود دو میلیارد نفر را شامل می‌شود و بیشتر آنها در کشور‌های رو به‌ توسعه و اقتصاد‌های نوظهورند و حدود 400 میلیون نفر از آنها فقط در کشور هند هستند که به مشاغلی مانند فروشندگی خیابانی، کار در منزل، دوره‌گردی، زباله‌گردی، بازیافت زباله، دستفروشی و... مشغولند که علاوه‌بر اینکه به‌شدت درمعرض ابتلا به ویروس هستند و هیچ پوشش بیمه‌ای هم ندارند، از نظر درآمدی هم آسیب‌پذیرند. به‌هرحال، متاثر از کرونا فعالیت‌های اقتصادی جهان روزبه‌روز درحال کند شدن است و همه‌چیز دست‌به‌دست هم داده تا زمینه برای رکود بزرگ فراهم شود.

        حتی در خوشبینانه‌ترین تخمین‌ها تاثیر کرونا روی اشتغال چهار تا پنج برابر بیشتر از رکود مالی بزرگ سال 2007 تا 2009 خواهد بود. تنها در ماه مارس حدود 6میلیون شغل در اثر کرونا طی یک هفته از بین رفتند، بنابراین بحران بیکاری می‌تواند حتی بیشتر از رکود بزرگ دهه 1930 باشد. وجه تمایز این رکود آن است که مشاغل ‌بخش خدمات را بیشتر از همه درگیر کرده و زودتر از بین می‌برد و برای کسانی مانند کارگران ساعتی که دستمزد آنها در سطح پایین‌تری قرار دارد و از منابع مالی، مراقبت‌های بهداشتی و مرخصی‌های کاری بهره‌مند نیستند، این رکود سریع‌تر و سخت‌تر خواهد بود. در کشوری مانند ایالات‌متحده تقریبا 80درصد مشاغل‌ بخش خصوصی مربوط به خدمات است، به‌عبارتی 129 میلیون نفر در این‌ بخش شاغل هستند که حدود 70درصد آنها حداقل دستمزد را دریافت می‌کنند، 61درصد بیمه کافی ندارند و 60درصد از مرخصی برخوردار نیستند. این گروه‌ها بیشتر از همه در معرض ریسک کرونا قرار دارند. طبق اعلام انجمن هتلداری آمریکا این ‌بخش یک میلیون شغل را از دست داده است.‌

        بخش املاک و مستغلات 15درصد نیروی کار خود را اخراج کرده است، تنها در ایالات‌متحده 14 میلیون شغل تا تابستان 2020 از دست خواهند رفت که نیاز به محرک دو تریلیون دلاری برای جبران خسارت‌های آنها وجود دارد. بنابراین تصمیم‌گیران کشور‌های مختلف دست به اقدامات حمایتی و اصلاحات اقتصادی برای نجات کشور‌های خود زده‌اند. در کشور ما آثار و تبعات شیوع کرونا -در شرایطی که کشور طبق گزارش‌های نهاد‌های معتبر رشد منفی 7.6درصد و تورم بیش از 25درصد را در اثر تحریم‌های ظالمانه و شوک ارزی در 9 ماهه نخست سال 98 تجربه کرده- بسیار چشمگیر است که مهم‌ترین ‌بخش آسیب‌پذیر اقتصادی در کشور ما نیز ‌بخش خدمات و زیربخش‌های آن خواهد بود. سهم اشتغال در‌ بخش خدمات حدود 50درصد کل اشتغال کشور است و به‎عبارتی بیش از ۱۲میلیون نفر از شاغلان در ‌بخش خدمات فعالیت دارند که حمایت از آنها باید در اولویت قرار گیرد و از آنجا که نرخ بیکاری در کشور بیش از 10درصد است و نزدیک سه میلیون نفر بیکار در کشور وجود دارد، بیکار شدن هر نیروی کار می‌تواند تبعات اقتصادی-اجتماعی سنگینی را در پی داشته باشد. ‌

        بخش حمل‌ونقل هم به‌عنوان یکی از بخش‌های خدماتی علاوه‌بر اینکه سهم 9درصدی در تولید ناخالص داخلی کشور را دارد، اشتغالزایی بالایی نیز دارد که با توجه به آسیب‌دیدگی جدی این ‌بخش از تبعات ویروس کرونا نیازمند توجه جدی است. ‌بخش ساختمان نیز به‌عنوان یکی دیگر از بخش‌های اصلی خدمات مطرح است، 25درصد از GDP کشور در صنعت ساختمان وجود دارد و سهم ‌بخش مسکن از اشتغال مستقیم حدود 13درصد است. دولت برای حمایت از بخش‌های آسیب‌دیده از کرونا تدابیری همچون اعطای وام 12درصد، اختصاص یارانه و... را درنظر گرفته که لازم اما کافی نیست و به‌نظر می‌رسد به تدابیر جدی‌تر و دقیق‌تری در این زمینه نیاز است. تقویت زیرساخت‌های مجازی کشور برای رونق کسب‌وکار، اعطای تسهیلات سرمایه در گردش، استفاده از ظرفیت عظیم بازار سرمایه و بورس برای جهش تولید از این دست راهبردهاست.‍

        [مخفی] [مطلب کامل]
        می‌پسندم دیدگاه اشتراک
        Avatar Image

          تارنمای دکتر سیدمحسن طباطبائی مزدآبادی

          اقتصاد | ۱۰ ماه قبل | کد خبر: ۷۱۸

          اهدا جایزه مقاله برتر در حوزه مدیریت شهری کارآمد به دکتر طباطبایی

          جایزه و لوح تقدیر مقاله برتر در حوزه مدیریت شهری کارآمد به دکتر سید محسن طباطبایی مزدآبادی اهدا شد.

          [ادامه] [مطلب کامل]

          جایزه و لوح تقدیر مقاله برتر در حوزه مدیریت شهری کارآمد در یازدهمین جشنواره پژوهش و نوآوری و ششمین جشنواره پژوهش و آموزش در مدیریت شهری و روستایی دبیر کل انجمن علمی اقتصاد شهری ایران اهدا شد.

          پیروز حناچی شهردار تهران بنا به نظر کمیته داوران علمی یازدهمین جشنواره پژوهش و نوآوری و ششمین جشنواره پژوهش و آموزش در مدیریت شهری و روستایی مقاله تبیین مدیریت شهری کارآمد با ارائه الگوی توسعه حرفه ای مدیران در محور توسعه منابع انسانی را به عنوان مقاله برتر برگزید و با اهدای لوح تقدیر از سید محسن طباطبایی مزدآبادی دبیر کل انجمن علمی اقتصاد شهری ایران تقدیر کرد.

          در متن این تقدیر نامه آمده است:
          با افتخار مقاله ارزشمند جنابعالی با عنوان تبیین مدیریت شهری کارآمد با ارائه الگوی توسعه حرفه ای مدیران در محور توسعه منابع انسانی جشنواره پژوهش و نو آوری مدیریت شهری مشترک بین مرکز مطالعات وبرنامه ریزی شهر تهران و مرکز مطالعات و برنامه ریزی شهرداری ها و دهیاری های وزارت کشور بنا به نظر کمیته داوران علمی جشنواره به عنوان اثر برتر اعلام می گردد.

          از مشارکت اثر بخش شما در یافتن راه حل های علمی و نوآورانه در خصوص حل نارسایی های شهری و روستایی قدردانی نموده و تداوم همت و موفقیت های شما را از درگاه ایزد منان مسئلت دارم.

          منبع : تحریر نو
          تاریخ انتشار : 1398/09/24

          [مخفی] [مطلب کامل]
          می‌پسندم دیدگاه اشتراک
          Avatar Image

            تارنمای دکتر سیدمحسن طباطبائی مزدآبادی

            اقتصاد | ۱۴ سال قبل | کد خبر: ۷۰۳

            رتبه‌بندی شهرها، راهی برای تقویت رقابت‌پذیری

            رقابت به جوهر دنیای امروز تبدیل شده است؛ کشورها، شهرها، مناطق، سازمان‌ها، شرکت‌های بزرگ، چند‌ملیتی‌ها حتی مجموعه‌های کوچک نیز به‌طور حریصانه‌ای برای تقویت خود و ارتقای جایگاه خود در جهان رقابتی شده در تلاشند.

            [ادامه] [مطلب کامل]

            شهر اساسا مکان رقابت است و تحریک و تشویق شهر برای رقابت یک اصل است. در همین راستا رتبه‌بندی شهرها به شکل موضوعی جذاب در دو دهه گذشته، چه در مقیاس ملی و چه بین‌المللی درآمده و به‌عنوان یک سیاست استراتژیک و با اهمیت برای تصمیم‌گیران و سرمایه‌گذاران شهری مطرح است. باید گفت اهمیت رتبه‌بندی به‌حدی است که خود رتبه‌بندی شهرها امروزه به شکل یک کسب‌وکار پرسود مطالعاتی برای بسیاری از موسسات بزرگ جهانی مانند اکونومیست، مرسر، فوربس، بروکینگز، آکاردیس و حتی ارگان‌های مرتبط ذیل سازمان ملل متحد درآمده است. رتبه‌بندی شهرها آثار بسیار مهمی دارد؛ اول اینکه توجه عمومی و حتی مجموعه‌های علمی را به موضوعات مهم شهری جلب می‌کند و زمینه گسترده‌ای را برای بحث به‌وجود می‌آورد. این موضوع همچنین باعث می‌شود شهروندان از ویژگی‌های مثبت یک شهر بیشتر آشکار شود و شهروندان آن شهر و دیگران نیز از آن با خبر شوند. همچنین اگر نقطه‌ضعفی در شهر وجود داشته باشد می‌توان اجماعی همگانی را برای برطرف‌کردن آن ایجاد کرد. همان‌طور که اشاره شد شهرها اینک در یک مشاجره جهانی گسترده جهت دریافت یک برچسب هستند.

            آنها تلاش می‌کنند عناوینی مانند شادترین، سالم‌ترین، سبزترین، هوشمندترین، با‌کیفیت‌ترین، زیست‌پذیرترین، کم‌خشونت‌ترین و پایدارترین شهرها را کسب کنند. برندگان و بازندگان این رقابت رتبه‌بندی، سوژه داغ محافل خبری، رسانه‌ها، روزنامه‌ها و گزارش‌ها می‌شوند. شهری با زیست‌پذیری بالا به مقصد گردشگران، دانشجویان برای ادامه تحصیل و مهاجران تبدیل می‌شود. همچنین خشن‌ترین شهر یا ناایمن‌ترین شهر، گردشگران بین‌المللی را دلسرد کرده و از خود دور می‌کند. در جهان سیال و پر از عدم قطعیت امروز یکی از همین برچسب‌ها کافی است که مردم یک شهری را بپذیرند یا بدون ثانیه‌ای فکر‌ کردن به آن پشت کنند. همان‌طور که فرناندو پرادو، مدیر یک موسسه اعتبار‌سنجی و رتبه‌بندی زیست‌پذیری شهرها می‌گوید، نتایج این رتبه‌بندی‌‌ها یقینا نظر مردم را درمورد شهرها تغییر می‌‌دهد. ادواردو اولیویرا، استاد برنامه‌ریزی فضایی دانشگاه گرونینگن هلند می‌گوید رتبه‌بندی شهرها یک سکوی پرتاب برای آنهاست که می‌توانند به اعتبار همان رتبه، تصویری متفاوت از خود ارائه و چشم‌انداز جدیدی از خود ترسیم کنند. و حتی تا مدت‌ها از شهرت شهرشان استفاده کنند. رتبه‌بندی شهرها حاکی از تقاضای روزافزون جهانی برای اندازه‌گیری و سنجش شهری، اندازه‌گیری عملکردها و مقایسه‌های بین‌المللی است. دنیای اندازه‌گیری بسیار متنوع بوده و در یک دوره گسترش سریع قرار دارد. تاکنون بیش از 500 معیار مختلف سنجش شهری در جهان به‌ کار گرفته شده است. این معیارها مدیریت شهری را آگاه و تحت تاثیر قرار می‌دهند. مدیران شهرهای جهان به موضوع رتبه‌بندی اهمیت بسیاری می‌دهند. در سال 2018 زمانی که اکونومیست آخرین نسخه زیست‌پذیرترین شهرها را در جهان ارائه داد، شهردار ملبورن خطاب به مطبوعات گفته بود از دست ‌دادن تاج هفت‌ساله و تحویل آن به وین اتفاق جالبی نیست، اما برای ما یک فرصت است که مکث کنیم و مسیر طی‌شده را ببینیم و دوباره خود را مهیای رقابت در آینده کنیم.

            در ارتباط با ذی‌نفعان رتبه‌بندی می‌توان گفت سیاستگذاران و مقامات شهری اولین گروهی هستند که از رتبه‌بندی شهری بهره‌مند می‌شوند. آنها می‌دانند که این رتبه‌ها صرفا اعداد و ارقامی ناپایدار نیستند، بلکه با زبان شاخص و سنجه به این واقعیت پی می‌برند که عملکرد آنها در کجا قرار گرفته است، نقاط ضعف و قوت آنها چیست، آنها درمورد همتایان خود در شهرهای مختلف اطلاعات کسب خواهند کرد و استراتژی‌های آنها را برای کسب موفقیت پیگیری و مرور خواهند کرد. به‌عنوان مثال اگر شهری در حوزه بهداشت و سلامت سرآمد است چه نوع استراتژی و خط‌مشی‌ای را دنبال کرده است. آنها از لابه‌لای سطور رتبه‌بندی به واقعیت‌هایی درمورد گذشته، حال و آینده شهر پی خواهند برد. ذی‌نفع دوم در رتبه‌بندی شهرها، شهروندان و ساکنان شهر هستند که از طریق ارائه تصویری مطلوب و جایگاهی برتر از شهرشان در فضای ملی و بین‌المللی مستقیما از مواهب اقتصادی آن ازجمله جذب سرمایه‌گذار و جذب گردشگر بهره‌مند می‌شوند و از طرفی دیگر می‌توانند کارنامه مدیران و مسئولان شهر را در حوزه‌های مختلف به قضاوت بنشینند و درباره آینده شهر خود تصمیمات بهتر بگیرند.

            گروه دیگری که می‌توانند از مزایای رتبه‌بندی شهرها بهره‌مند شوند بخش خصوصی به‌ویژه سرمایه‌گذاران هستند که تصویری دقیق و درکی درست از وضعیت شهر موردنظر به‌دست می‌آورند و با چشم باز اقدام به تصمیم‌گیری می‌کنند. نا‌گفته پیداست که در این رتبه‌بندی‌ها کاستی‌های مهمی ازجمله کاستی‌های روش‌شناختی و نیز نقص داده‌ها و اطلاعات وجود دارد که می‌تواند نتایج را تحت‌تاثیر قرار دهد و به‌ همین‌ دلیل جامعه بین‌المللی در راستای تشکیل مراکزی برای گردآوری داده‌های دقیق و مبتنی‌بر واقعیت در‌حال تلاش است. بنابراین اگرچه باید این رتبه‌بندی‌ها را با دیده تردید نگریست، اما نفس رتبه‌بندی و مزایای آن زیر سوال نمی‌رود. با این تفاسیر رتبه‌بندی شهرهای کشور ما براساس معیارهای مختلف نیز که تاکنون موضوعی فراموش شده و کم‌اهمیت تلقی شده، اینک باید به بحثی محوری در محافل علمی و اجرایی کشور تبدیل شود و سازمان‌ها و ارگان‌های متولی با تکیه بر آمار و اطلاعات دقیق اقدام به رتبه‌بندی شهرها کنند. این امر هم به شهرها کمک خواهد کرد و هم مدیران و تصمیم‌سازان را با واقعیت‌ها مواجه خواهد ساخت.

             منبع : روزنامه فرهیختگان
            تاریخ انتشار : 1398/06/02
            [مخفی] [مطلب کامل]
            می‌پسندم دیدگاه اشتراک
            Avatar Image

              تارنمای دکتر سیدمحسن طباطبائی مزدآبادی

              اقتصاد | ۱۵ سال قبل | کد خبر: ۷۰۲

              ادغام بانک‌ها و موسسات مالی

              در عصر‌ گذار و تحول، خرید سریع‌تر از ساختن می‌تواند سبب پیشرفت شود. دینامیک بالای رقابت تحت‌تاثیر تکنولوژی و جهانی‌شدن، باعث شده ادغام و جذب چیزی بیش از یک گزینه و به‌عنوان یک ضرورت، پیش روی شرکت‌ها، بانک‌ها و موسسات باشد. به‌نظر می‌رسد از منظر جهانی، درها برای افزایش ادغام و جذب در بانک‌ها و بازارهای سرمایه در سال 2019‌، در‌حال باز‌شدن بوده و بسیاری از سازمان‌ها تمایل دارند و آماده انجام معاملات هستند. عوامل متعددی موجب میل فزاینده به ادغام شده که عبارتند از: اصلاحات مالیاتی، قوانین زیست‌محیطی سازگار با تجارت، افزایش نرخ ‌بهره و سطوح سرمایه‌ای وسیع.

              [ادامه] [مطلب کامل]

              با وجود این، فشارهای ساختگی اقتصاد‌ کلان ممکن است در سال 2020 رکودی عمیق را رقم بزند؛ بنابراین سازمان‌هایی که به فرصت‌های بازار می‌اندیشند باید خیلی زود تصمیم بگیرند. سال 2018‌، سالی نسبتا قوی در زمینه ادغام، به‌طور کلی و ادغام بخش بانکی، به‌طور خاص بوده است. در 6 ماهه اول سال 2018، ادغام در بازارهای جهانی به‌سطح 11 سال پیش یعنی پیش از وقوع بحران بزرگ رسیده است و طبق گزارش‌ها حجم معاملات ادغام در این برهه، معاملات کلان با حجم پنج میلیارد دلار و بالاتر از آن ثبت شده و میزان کلی آنها به حدود 3.5 تریلیون دلار رسیده است. در جهان در بخش بانکی طی سال 2017 در زمینه ادغام و جذب، 697 معامله به ارزش 108 میلیارد دلار به ثبت رسیده است. همچنین بالاترین میزان جذب و ادغام، مربوط به کشورهای ایالات متحده، کانادا و استرالیا بوده است و انگلستان، کانادا و شیلی مهم‌ترین مقاصد سرمایه‌گذاری بوده‌اند.

               ادغام بانک‌ها و موسسات مالی در کشور ما موضوعی است که در دستورکار مجموعه تصمیم‌گیران اقتصادی کشور قرار گرفته و گام‌های نخست آن نیز برداشته شده است، اما برای توفیق بیشتر در این تصیم نیازمند واکاوی ابعاد آن هستیم. ادغام نیز به مانند دیگر فعالیت‌ها و معاملات انسان دارای دو جنبه پیروزی و شکست است، بنابراین باید تجارب ادغام‌های موفق و شکست‌خورده در دنیا را به‌خوبی تحلیل کنیم. وقتی صحبت از شکست ادغام به‌میان می‌آید، ادغام دو شرکت Time Warner وAOL که جزو بزرگ‌ترین کمپانی‌های رسانه‌ای ایالات متحده بودند، قابل ذکر است که بزرگ‌ترین اشتباه تاریخ کسب‌وکار و یک شکست کامل محسوب می‌شود که 98 میلیارد دلار زیان به بار آورد.

              محققان، دلایل فرهنگی و عدم هدایت صحیح فرآیند ادغام و نبود تجربه کافی در مدیریت تغییر و تحول را از دلایل اصلی شکست پروژه ادغام بیان کرده‌اند. از دیگر ادغام‌های شکست‌خورده می‌توان به ادغام مایکروسافت با نوکیا اشاره کرد. این ادغام زمانی صورت گرفت که دیگر دیر شده بود و مایکروسافت در یک اشتباه راهبردی-زمانی دست به خرید نوکیا به مبلغ هفت میلیارد دلار در سال 2014 زد که جنگ را به اپل و پلتفرم اندروید باخته بود و مجبور به کاهش 15هزار نفری نیروی انسانی شرکت نوکیا شد. درواقع اینجا شکست، زمینه و دلیل تکنولوژیکی داشت. ادغام شکست‌خورده دیگری، ادغام گوگل با شرکت نست (nest) بود. گوگل برای جبران عقب‌افتادگی خود در زمینه سخت‌افزار که همپای رشد این شرکت در زمینه نرم‌افزار نبود، در سال 2010 در معامله‌ای 2/3 میلیارد دلاری، اقدام به خرید شرکت نست کرد که در زمینه ساخت خانه‌های هوشمند و ابزارهای سخت‌افزاری ساخت منازل هوشمند فعالیت می‌کرد که این کار را از طریق جذب دو تن از مهندسان سابق اپل انجام داد. اما به‌دلیل مشکلات داخلی شرکت گوگل و عدم همخوانی سیاست‌های داخلی دو شرکت، مهندسان گوگل را ترک کردند.

              زیان 9 میلیارد دلاری ناشی از ادغام دو شرکت «اچ ‌پی» و اتونومی، ادغام شکست‌خورده بین گوگل و موتورلا، زیان بالای ناشی از ادغام آلکاتل و لوسنت در زمینه فناوری اطلاعات و ارتباطات، خرید شرکت خودروسازی روور (rover) توسط شرکت بی‌ام‌دبلیو (BMW) در سال 1994 که به‌خاطر تفاوت‌های فرهنگی دوشرکت به شکست انجامید و بی‌ام‌دبلیو مجبور به فروش این شرکت به کمپانی فورد شد، فقط تعدادی از این ادغام‌های شکست‌خورده در حوزه‌های مختلف هستند. در زمینه بانکی نیز داستان‌های مشابهی وجود دارد. ادغام شرکت سرمایه کانتری واید در بانک آمریکا در سال 2008 که در اثر ترکیدن حباب مسکن و زیان بخش املاک و مستغلات به شکست انجامید و وال‌استریت ژورنال از آن به‌عنوان بدترین معامله در تاریخ مالی آمریکا یاد کرد، یکی از این نمونه‌هاست. ادغام دویچه‌بانک و بانکرز تراست مثال دیگری در این خصوص است. در اواسط دهه 1990‌، دویچه‌بانک برای رقابت با بانک‌های وال‌استریت مانند جی‌پی‌مورگان و گلدمن‌ساکس اقدام به جذب و ادغام موسساتی مانند بانکرز تراست کرد، اما این موسسه در آن زمان دارای دارایی‌های سمی بود. سرمایه‌گذاری‌هایی با ریسک بالا کرده بود و حسابرسی تقلبی داشت، به‌هرحال تحت‌تاثیر این ادغام برای مدتی دویچه بانک به‌عنوان بزرگ‌ترین بانک جهان شناخته شد، اما بعدها میلیاردها دلار را به‌خاطر این ادغام قمارگونه از دست داد.

              در پایان باید گفت ادغام و تملیک، همانند بسیاری از فرآیندها و کسب‌وکارهای مالی دیگر، دارای ریسک‌های مخصوص به خود است که باید به مدیریت آنها پرداخت. مواردی مثل انحصاری‌شدن، رشد کردن و بزرگ شدن، ریسک‌های بدهی (اهرم مالی) بالا و ورشکستگی، مشکلات مربوط به ایجاد انسجام و هماهنگی بین شرکت‌ها، اختلاف در قوانین و مقررات، اختلاف‌ها و مشکلات حاصل از ترکیب منابع انسانی شرکت‌های هدف، مسائل سیاسی، مباحث مالیاتی و تغییر در ارزش سهام سهامداران ازجمله ریسک‌هایی هستند که در فرآیند ادغام و تملیک وجود دارند که باید براساس اصول علمی، به شناسایی و مدیریت آنها پرداخت و ادغامی موفق خواهد شد که با تکیه بر شناخت دقیق ابعاد و جوانب موضوع صورت گیرد.

              منبع : روزنامه فرهیختگان
              تاریخ انتشار : 1398/04/17

              [مخفی] [مطلب کامل]
              می‌پسندم دیدگاه اشتراک
              Avatar Image

                تارنمای دکتر سیدمحسن طباطبائی مزدآبادی

                اقتصاد | ۱۶ سال قبل | کد خبر: ۶۹۹

                برند و برندسازی

                طبق نظر محققان، خرید یک فرآیند چند مرحله‌‌ای است که شامل احساس نیاز و تصمیم به خرید، جست‌‌وجوی اطلاعات درمورد کالا یا خدمات مورد نظر، ارزیابی گزینه‌‌های مختلف، اتخاذ تصمیم نهایی درمورد خرید و انتخاب گزینه و درنهایت ارزیابی محصول پس از خرید است.

                [ادامه] [مطلب کامل]

                مصرف‌‌کنندگان ممکن است از برخی از این مراحل پرش کرده و مسیر معکوس را طی کنند. به هر ترتیب بسیاری بر این باورند که مصرف‌‌کنندگان برای خرید همیشه به اندازه کافی‌، دانش، اطمینان و آگاهی ندارند و به همین خاطر ترجیح می‌‌دهند به‌‌رغم هزینه‌‌های بالاتر به سراغ مارک‌‌های معروف‌‌تر بروند و ریسک کمتری را متحمل شوند. با این تفسیر، برندسازی علاوه‌‌بر آنکه بازاریابی محسوب شده، نوعی اطمینان‌‌بخشی به مشتری نیز قلمداد می‌‌شود. امروزه با توجه به تغییرات فوق‌‌العاده سریع بازار جهانی و افزایش رقابت‌‌پذیری، مدیریت برند اهمیت بالایی پیدا کرده است. مدیریت برند موثر و کارآمد، تمایز محصول را سبب شده و وفاداری مشتری را ارتقا داده و درنتیجه سهم بازار را افزایش می‌‌دهد. امروزه برندیابی و مدیریت برند از شرکت‌‌ها و کارخانه‌‌ها به عرصه شهرها نیز کشیده شده است و شهرها در تلاش برای خلق برندی منحصر‌‌به‌‌فرد و بی‌‌نظیر از خود هستند. برندسازی شهری امروزه به‌‌طور ویژه‌‌‌‌ای مورد توجه محافل علمی، سیاستگذاران و تصمیم‌‌گیران شهری است. شهرها در سراسر جهان برای جذب گردشگر، سرمایه، استعدادها و نخبگان در حال رقابتند و در این راستا به‌‌طور فزاینده‌‌ای در پی برندسازی هستند.

                می‌‌توان مدیریت برند شهرها را تلاش برای ایجاد آوازه و اعتباری دانست که قدرتمند و جذاب بوده و برای اهداف اقتصادی، سیاسی و اجتماعی مفید باشد و بتواند جوهره و اصالت مردم را منعکس کند. می‌‌توان گفت همچنان‌‌ که شرکت‌‌ها به مدیریت برند سازمان و کالاهای تولیدی خود می‌‌پردازند؛ شهرها نیز ‌‌باید به شهرت و آوازه‌‌ خود توجه کنند. این نگرش به تلاش برای طراحی، شکل‌‌دهی یا تغییر تصاویر ذهنی مخاطبان می‌‌پردازد، چراکه اعتبار و شهرت شهر راهنمای عمل بسیار خوبی برای گردشگر و سرمایه‌‌گذار مهیا کرده و میانبر اطلاعاتی ایجاد می‌‌کند که این امر علت اساسی علاقه اخیر بسیاری از شهرها به برند و نشان ویژه است. برند و برندسازی در راستای اهداف اقتصادی شهرها قرار دارد. جین جاکوبز، شهرشناس و شهرساز معروف، هدف شهرها را به‌‌طور مختصر و مفید ایجاد ثروت معرفی کرده و معتقد است شهری که نتواند خلق ثروت کند، نمی‌‌تواند کیفیت زیست شهروندانش را ارتقا بخشد. در چند دهه گذشته، اقتصادهای توسعه‌‌یافته از سمت تولید صنعتی به‌‌سوی خدمات و تکنولوژی تغییر جهت داده‌‌اند که این امر تا حدودی نقش جغرافیا را در موفقیت اقتصادی کمرنگ کرده است و به‌‌طور فزاینده‌‌ای شهرت، هویت و کیفیت ادراک‌‌شده تعیین می‌‌کند که استعدادها، منابع و سرمایه‌‌ها کجا سرازیر شوند. در ادامه به برند جهانی برخی از شهرها اشاره می‌شود؛ لندن در صدر برندسازی جهانی قرار دارد و به پایتخت سرمایه‌‌ها و پایتخت پایتخت‌‌ها شهرت دارد. گردشگران پیچیده و مرموز جهانی سرانجام از لندن سر در می‌‌آورند. مسافران در این شهر معمولا در بهترین حالت و وضعیت قرار دارند. آمار بیش از 30 میلیون بازدید‌‌کننده در سال نشان می‌‌دهد این شهر چه تصویر قدرتمند و جذابی از خود خلق کرده و همین امر باعث شده است که دپارتمان بازاریابی شهری در سال 2011 توسط شهردار این شهر و شرکای تجاری شهر راه‌‌اندازی شود. سنگاپور، نیویورک، پاریس و سیدنی در رتبه‌‌های بعدی بالاترین برندهای شهری هستند. سنگاپور؛ مرکز مالی جاه‌‌طلب آسیا که جاذبه عجیبی در زمینه نوآوری و سرزندگی شهری دارد و کمتر شهری را طی 50 سال گذشته می‌‌توان یافت که مانند سنگاپور از فقر و بی‌‌ثباتی سیاسی به چنین حدی از پیشرفت رسیده باشد. نیویورک نیز با ویژگی باز‌‌بودن، چگالی و میراث خلاقانه شهرگرایی، مقر چندملیتی‌‌ها و دو قرن پیشینه فکر، اندیشه، فیلم، موسیقی، هنر و کتاب است که ستایش جهان را به‌‌دنبال دارد و رویای آمریکایی را تعبیر می‌‌کند. پاریس که همه‌‌چیز را در خود نگه می‌‌دارد و قلب مقاصد جست‌‌وجوگران است و سیدنی که اگر موقعیتی منفک و ایزوله نداشت، می‌‌توانست در زمینه تعداد گردشگر، پاریس و لندن را به چالش بکشد؛ این شهر نمونه تمام و کمال تظاهر واقعی و مصداق عینی کیفیت زندگی مطلوب است.

                اما برندسازی امری نیست که در خلأ اتفاق بیفتد، بلکه نیازمند معماری و طراحی برند است. به‌‌منظور ایجاد یک برند شهری قوی، مسیری پیچیده و طولانی باید طی شود. سیاستگذاران شهری باید روی مجموعه‌‌ای از ویژگی‌‌های شهر که می‌‌تواند مبنای ادراکات مثبت شود، متمرکز شوند؛ ویژگی‌‌هایی که وقتی از بازدید‌‌کننده سوال شود وقتی به این شهر فکر می‌‌کنید بلافاصله چه چیزی به ذهن شما متبادر می‌‌شود و این شهر تداعی‌‌کننده چیست؟ به‌‌روشنی جواب دهند. فرآیند شناسایی و توافق بر سر ویژگی‌‌ها، نیازمند مشارکت همه ذی‌‌نفعان شهر است نه یک اسم یا علامت دستوری دیکته شده و از بالا به پایین؛ بنابراین مدیر شهری باید با ذهن باز به استقبال برندیابی شهر برود. شهرهایی مانند بارسلونا و کوالالامپور سعی کرده‌‌اند ویژگی‌‌های نام تجاری خود را به‌‌عنوان بخشی از یک استراتژی جامع برندیابی دنبال کنند. به‌‌عبارتی برندآفرینی شهری یک راهبرد جامع و بلندمدت در کنار راهبرد توسعه شهری و راهبرد توسعه اقتصادی شهر است که خود شامل سلسله‌‌ای از راهبردها، فرآیندها و فعالیت‌‌های به‌‌هم‌پیوسته و یکپارچه است که درنهایت موجب ارتقای اعتبار و خوشنامی شهر میان سایر شهرها و افزایش توانمندی‌‌های رقابتی و بهبود زندگی شهروندان می‌‌شود. در شهرهای کشور ما نیز تلاش‌های مختصری در حوزه برندآفرینی شهری شده است؛ تهران‌‌ ام‌‌‌القرای جهان اسلام، تبریز پایتخت گردشگری، اصفهان پایتخت فرهنگی و... که اینها بخشی از این تلاش‌‌هاست.

                همچنین برای خلق برندهای پایدار در کلانشهرها و شهرهای کشور، راه درازی در پیش است؛ چراکه برندسازی‌‌ای که از درون یک دالان پر‌‌پیچ‌‌و‌‌خم عبور می‌‌کند و تکامل می‌‌یابد، نیازمند برنامه‌‌ریزی و سرمایهگذاری است. برای اینکه ناخودآگاه ذهن گردشگران و جهانگردان را تسخیر کنیم و شهری را مطلوب و احترام‌‌آمیز جلوه دهیم، باید کلیشه‌‌ها و تصورات نامطلوب را از چهره شهر بزداییم و تصویری شفاف و آینده‌‌ای درخشان از شهر نمایش دهیم که جاذبه فراوانی داشته باشد.

                منبع : روزنامه فرهیختگان
                تاریخ انتشار : 1398/04/05

                [مخفی] [مطلب کامل]
                می‌پسندم دیدگاه اشتراک
                Avatar Image

                  تارنمای دکتر سیدمحسن طباطبائی مزدآبادی

                  اقتصاد | ۱۶ سال قبل | کد خبر: ۶۹۸

                  موانع رونق تولید

                  تاریخ پیشرفت و توسعه کشورها درحقیقت بازتاب و انعکاس تولید است. تولید، شاه‌کلید پیشرفت و آسیب‌ناپذیری در اقتصاد جهانی و موج‌شکنی محکم در برابر سیل رقابت‌ها، تهدیدها و کارشکنی‌هاست.

                  [ادامه] [مطلب کامل]

                  اقتصاد کشور ما به‌رغم بزرگی و پتانسیل بالایی که دارد در زمینه تولید آسیب‌پذیر و شکننده است و شاید اصلی‌ترین دلیل آسیب‌پذیری اقتصاد ما ضعف تولید باشد. اگر نگاهی به بزرگی اقتصاد ایران بیندازیم انتظار داریم که چنین اقتصادی کمتر در برابر تکانه‌های خارجی متلاطم شود. اقتصاد ایران از لحاظ بزرگی و حجم GDP نزدیک به 500 میلیارد دلاری، در رتبه 27 جهان قرار دارد و اگر تولید ناخالص داخلی را بر مبنای برابری قدرت خرید (ppp) محاسبه کنیم، ایران با اقتصاد حدود 1.5 تریلیون دلاری در رتبه 18 جهان قرار دارد. به‌لحاظ ذخایر هیدروکربوری، ایران با 158 میلیارد بشکه ذخایر نفتی کشف‌شده، نزدیک به 10 درصد از کل منابع کشف‎شده نفتی جهان را داراست. همچنین دومین کشور بزرگ دارای ذخایر ثبت‏شده گاز و چهارمین کشور بزرگ تولیدکننده گاز جهان است، اما چرا با داشتن چنین مزیت‌های اقتصادی، کشور ما هنوز هم در شرایط خاص اقتصادی دچار تلاطم می‌شود؟ پاسخ بی‌شک در یک گزاره نهفته شده و آن ضعف تولید است.

                   

                  در کشور ما سهم بخش صنعت از کل تولید ناخالص داخلی کشور بسیار پایین است. رشد متوسط سالانه سرمایه‌گذاری در این بخش کمتر از 1.5 درصد در سالیان اخیر بوده و سهم این بخش کمتر از 15 درصد و حدود 12 درصد کل GDP کشور بوده است. این درحالی است که در کشورهای شرق‌آسیا، سهم تولیدات صنعتی از تولید ناخالص داخلی نزدیک به 25 درصد است. یکی از موانع اصلی تولید در کشور ما سنتی‌بودن شیوه تولید است که باعث‌شده بهره‌وری و ارزش افزوده بخش تولید در کشور بسیار پایین باشد. یکی از گام‌های اساسی در این زمینه، نوسازی تولید است؛ این نوسازی صرفا به ماشین‌آلات محدود نمی‌شود بلکه باید در کلیت ساختار تولید اعم از منابع انسانی، تحقیق و توسعه، سازوکارهای مالی، شیوه‌های مدیریتی، شبکه توزیع و... به‌طور توامان انجام شود. درحقیقت رونق تولید را نباید تنها مترادف با تخصیص اعتبار به بخش تولید دانست، بلکه باید نگاهی کلی به آن داشت. مانع دیگر رونق تولید در کشور ما بدون‌شک عدم وجود سهولت در کسب‌وکار و تولید است. در زمینه سهولت کسب‌وکار طبق گزارش بانک جهانی در سال 2019‌، ایران بین 190 کشور در رده 128 جای دارد. این جایگاه نشان از قواعد و مقررات دست‌و‌پاگیر بروکراسی پیچیده و عدم‌هماهنگی و یکپارچگی دارد. به‌عنوان مثال در زمینه راه‌اندازی یا استارت کسب‌وکار طبق این گزارش، ایران در جایگاه 173 قرار دارد و 72 روز طول می‌کشد یک کسب‌وکار راه‌اندازی شود و 12 رویه و روند در این خصوص وجود دارد. این درحالی است که در کشوری مانند کره‌جنوبی این اقدام فقط چهار روز طول می‌کشد.

                   

                  از دیگر موانع سر راه تولید، صادرات‌محور نبودن است. صادرات، محرک رشد اقتصادی و پیشران توسعه است و همچنین صادرات‌محور‌بودن باعث می‌شود کشور به عرصه تجارت و رقابت جهانی راه پیدا کند. در مقیاس جهانی در سال 2017‌، تجارت کالا در جهان به میزان 4.7 درصد رشد کرد و ارزش آن به 17.73 تریلیون دلار رسید که بیشترین میزان رشد در 6 سال اخیر است. بیش از 70 درصد کالاهای صادراتی، تولیدات کارخانه‌ای بودند. 15 درصد سوخت و مواد معدنی، 10 درصد تولیدات کشاورزی و مابقی مربوط به دیگر کالاها بوده است. همچنین 44 درصد از کل صادرات تولیدات کارخانه‌ای مربوط به بخش‌های صنایع شیمیایی، فناوری‌های اطلاعات، ارتباطات و مخابرات و خودرو بوده است.

                   

                  چین، ایالات‌متحده و آلمان در راس بزرگ‌ترین صادرکنندگان کالا در جهان قرار دارند و مجموعا 5.3 تریلیون دلار کالا صادر می‌کنند. ژاپن، هلند، کره‌جنوبی، هنگ‌کنگ، فرانسه، ایتالیا و انگلستان در رده‌های بعدی بزرگ‌ترین صادرکنندگان کالا قرار دارند. در کشور ما آمارها نشان می‌دهد مفهوم صادرات در ایران با صادرات نفت معنا می‌شود، به‌طوری که می‌توان گفت بیش از 80 درصد از صادرات کشور ما را نفت تشکیل می‌دهد و بخش نفت به تنهایی بیش از 20 درصد تولید ناخالص داخلی کشور را تشکیل می‌دهد. بنابراین تولید در کشور ما نیازمند رویکرد صادرات‌محوری و رهایی از زیر چتر نفت است. مانع دیگر بر سر راه تولید در کشور ما، نبود شفافیت و فساد اقتصادی است. از نظرگاه اقتصادی، فساد با کاهش سرمایه‌گذاری اقتصادی و انحراف بازار، مانع رقابتی‌شدن بازار شده و این امر، ناکارآمدی و ناکارایی اقتصاد را به‌دنبال دارد. به این ترتیب، هزینه فعالیت‌های اقتصادی افزایش‌ یافته و نابرابری درآمدی گسترش می‌یابد. رابطه میان فساد و رشد اقتصادی پیچیده است؛ در تئوری‌های اقتصادی، فساد از طرق مختلفی منجر به کاهش رشد اقتصادی می‌شود. ازجمله فساد منجر به عدم تشویق سرمایه‌گذاری‌های داخلی و خارجی می‌شود، فساد به انحراف سرمایه‌های عمومی برای مقاصد شخصی منجر شده و فعالیت‌های رانت‌جویانه را گسترش می‌دهد، فعالیت‌هایی که به‌صورت رانتی و غیررسمی عمل می‌کنند، مالیات نمی‌پردازند و بنابراین درآمد مالیاتی کاهش می‌یابد. فساد استعدادها را از فعالیت‌های مولد به فعالیت‌های غیرمولد سوق می‌دهد و این امر باعث اقبال به فعالیت‌های سوداگرانه، دلالی و بی‌تفاوتی نسبت به امر تولید در کشور شده است.

                  منبع : روزنامه فرهیختگان
                  تاریخ انتشار : 1398/03/18

                  [مخفی] [مطلب کامل]
                  می‌پسندم دیدگاه اشتراک
                  Avatar Image

                    تارنمای دکتر سیدمحسن طباطبائی مزدآبادی

                    اقتصاد | ۱۷ سال قبل | کد خبر: ۶۹۶

                    ادغام بانکها چگونه به کمک عبور از تورم خواهد آمد؟

                    در صورتیکه ادغام بانک ها با چاشنی مدیریت منابع انسانی ، شفافیت مالی و استفاده از ابزارهای نوین بانکی مهندسی شود ، می تواند برای عبور از تورم به کمک اقتصاد کشور بیاید.

                    [ادامه] [مطلب کامل]

                    سیدمحسن طباطبایی مزدآبادی، دبیر انجمن علمی اقتصاد شهری ایران و عضو هیئت علمی دانشگاه در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری خانه ملتبا اشاره به  ادغام بانک های نظامی گفت: در حالی ادغام بانکها به عنوان جزئی از تحول نظام بانکی وارد مرحله عملیاتی شده و به تصویب شورای پول و اعتبار رسیده است که باید مدیریت تغییر و تحول در مسیر ادغام به درستی و مهندسی شده صورت گیرد.

                     وی  افزود: ادغام بانک‌ها صرفاً یک حساب و کتاب مالی نیست و نباید تنها از دریچه های مالی  به آن نگریست ، بلکه ادغام دو فرهنگ و  گاهی دو یا چند مکتب است که ممکن است  ناهمگونی آنها مشکلات و ناهنجاری های متعددی به وجود آورد.

                    عضو هیات علمی دانشگاه خاطرنشان کرد: مدیریت فرهنگ ،مدیریت استرس بازسازی منابع انسانی ،مقاومت در برابر تغییر ،ناامنی شغلی ،تخلیه استعدادها ،کم انگیزگی و موارد مشابه تنها شماری از این چالش ها است که باید مورد توجه قرار گیرد، تا احتمال عدم قطعیت و شکست را کاهش دهد .

                    مسولیت پذیری و شفافیت مالی زیربنای شاه کلید موفقیت ادغام

                    طباطبایی مزدآبادی خاطرنشان کرد: زمانی که دو بانک با یکدیگر ادغام می شوند باید تمامی مسائل آنها شناخته شده و برای آن برنامه ریزی شود ،مسائلی از قبیل سودآوری، بهره‌وری، مدیریت منابع انسانی از مهمترین مولفه های ادغام است باید مورد توجه جدی قرار گیرد.

                    دبیر کل انجمن علمی اقتصاد شهری ایران خاطرنشان کرد : بسیار مهم است که بدانیم مبنای شکل گیری موسسات مالی وابسته به نهادهای نظامی بر چه مبنایی استوار بوده و اساسا میزان بدهی و ناترازی که در صحبت‌های رئیس بانک مرکزی شنیده می‌شود، چگونه است ؟و از سوی دیگر منافع مردم چگونه تامین خواهد شد؟

                    طباطبایی مزدآبادی معتقد است: زمانی که ادغام موسسات با یک بانک تداعی کننده یک دور باطل باشد که احساس مسئولیت موسسات مالی و بانک های زیان ده را به گردن بانک بزرگتر و بانک بزرگ تر آن را به گردن بانک مرکزی و سپس بانک مرکزی آن را به گردن دولت انداخته و در نهایت ملت مقصر جلوه داده شوند دور باطلی است ،که تاوان سوء مدیریت آن را مردم و سرمایه‌گذاران  می پردازند.

                    عضو هیئت علمی دانشگاه همچنین معتقد است :مدیریت منابع انسانی در بانک های ادغام شده مهمترین گام در فرآیند ادغام است که اگر به درستی هدایت شود ،می توان گفت ادغام مسیر صحیحی را طی خواهد کرد ،اما اگر سیاست های مدیریتی با منابع انسانی از جمله اصول شایسته سالاری،  استخدام ،گزینش های مدیران میانی و بالا و آموزش و کارکنان تغییر پیدا نکند ادغام به بیراهه خواهد رفت .

                    این استاد دانشگاه تأکید کرد: مدیریت کلان بانک ادغام شده نیز از مهمترین استراتژی های طرح ادغام است، به این معنا که مدیران اجرایی بانک های ادغام شده به جای تمرکز بر فعالیت‌های روزمره باید روی پروژه ادغام تمرکز کرده و کارکنان مجموعه تحت مدیریت خود را از مزایای ادغام باخبر کرده و از گسترش شایعات جلوگیری کنند،به عبارتی مدیریت کلان مجموعه ادغام شده باید به طور مستمر اطلاعات و آموزشهای لازم را برای یک دست سازی مجموعه ارائه کرده و با ترسیم چشم انداز واضح و روشن از قرار دادن ادغام در فضایی مبهم و خاکستری جلوگیری کند.

                    دبیر انجمن علمی اقتصاد شهری همچنین معتقد است :باید کنترل نقدینگی و جلوگیری از تورم زایی با خلق پول در بانک ادغام یافته بزرگ مورد توجه قرار گیرد تا سقف خدمات‌دهی افزایش پیدا کند،به گونه ای که  اصلاح نظام بانکی در قالب ادغام به نتیجه موثر و شفافیت مالی منتج شود.

                    بانکها چگونه به کمک عبور از تورم خواهند آمد؟

                    طباطبایی مزدآبادی همچنین در پاسخ به این سوال که بانکها چگونه می توانند برای عبور از بحران اقتصادی به کمک شهروندان بیایند؟ گفت: تامین بازار مالی کوتاه مدت باید توسط بانک ها انجام شود و در تامین مالی ابزارهای نوینی ارائه کنند.

                    این استاد دانشگاه خاطر نشان کرد : سکوک اجاره یکی از ابزارهای مالی نوین است که می تواند در ایجاد بازار کوتاه مدت مالی مورد استفاده قرار گیرد.

                    عضو هیئت علمی دانشگاه گفت در واقع صکوک می توانند جایگزین اوراق قرضه باشند و به عنوان گواهی هایی که با ارزش اسمی برابر پس از انجام ‌نشدن عملیات پذیره‌نویسی نشان دهنده پرداخت مبلغ توسط خریدار  محسوب شوند که  دارنده آن مالک یک یا مجموعه ای از دارایی ها و منافع حاصل از دارایی یک پروژه در حال سرمایه‌گذاری به حساب می‌آید ،که نوعی اوراق بهادار به صورت مشاع شمرده می‌شود.

                    این کارشناس بانکی همچنین تاکید کرد : ایجاد یک صندوق زمین و ساختمان که بتواند ضمن ایجاد انگیزه ساخت وساز به نیاز مسکن نیز پاسخ دهد از دیگر ابزارهای نوین مالی است که می تواند توسط بانک ها ایجاد شود.

                     

                    منبع : خبرگزاری مجلس شورای اسلامی
                    تاریخ انتشار : 1398/02/14

                    [مخفی] [مطلب کامل]
                    می‌پسندم دیدگاه اشتراک
                    Avatar Image